Rara, waarom?

Iedereen ging los om me heen. Ze gooiden wat dingen tussen de salsa en de bachata door die ik nog nooit eerder had gezien en de zouk gaf me spontaan nog meer zin om het te leren dan ik al had. Ik moet er maar eens aan gaan beginnen.
Ik deed m'n best, meer kan ik ook niet doen. M'n nicht en ik stonden omstebeurt aan de kant te wachten tot een of andere man ons kwam vragen om te dansen. Als man heb je het makkelijk. Je hoeft alleen naar een vrouw toe te stappen en je hand uit te steken. Als je dat als vrouw doet blijven ze je raar aankijken en soms zegt je beste vriend zelfs dat je ermee op moet houden als je het als moderne vrouw probeert om mannen ten dans te vragen in plaats van te staan wachten totdat je een ons weegt en je je dood verveelt en ook nog eens erg genegeerd voelt. Als ik niet met m'n vriend of mijn beste vriend dans is het meestal een of andere oude man die me ten dans komt vragen. Maar dat is in Nederland het geval. 'Welkom op Curacao. '
Halverwege de avond stond ik aan de kant en observeerde ik de dansende mensen en mijn gedachten dwaalden af naar mijn vriend. Ik stond daar een tijdje in de verte te staren, verzonken in gedachten met een glimlach op m'n gezicht. Voorlopig hoefde ik niet te dansen. Fijn zo, even met mijn gedachten ergens anders.

Opeens stond er een man voor me en stak zijn hand naar me uit. Ik keerde terug naar de aarde, althans dat probeerde ik en volgde hem de dansvloer op. Ik deed mijn best om me te concentreren maar  het ging mis. Ik draaide niet of ik draaide de verkeerde kant op, mijn voeten bleven haken in dat van een ander en toen gleed ik ook nog uit maar herstelde mezelf nog net. Ja hoor, zelfs al bevond ik me 7865 kilometer van hem vandaan mijn vriend was er weereens in geslaagd om me totaal uit mijn concentratie te halen.  En zonder me te concentreren lukt salsa me helaas niet. 
Ik verontschuldigde me. Toen ik met de volgende man danste was ik er nog steeds niet helemaal bij. Pech!

De tent liep langzaam maar zeker leeg. Het was sluitingstijd. Mijn nicht, waarmee ik vanavond uit ben gegaan en ik vertrokken naar een andere plek, Tutu Tango.
Ik had er altijd vanuit de verte naar gekeken maar ik was er nog nooit werkelijk geweest.
Niet echt een handig ingerichte tent om te dansen. De bar was groot en stond in het midden waardoor er maar weinig plek overbleef om te dansen. Later hoorde ik dat er daar ook maar sinds kort salsa avonden worden georganiseerd.
Een man waarmee mijn nicht me aan het begin van de avond kennis had laten maken kwam op een gegeven moment, toen ik even geen zin had om te dansen, naast me zitten.
Ik had hem al lang door. Hij vroeg me de raarste dingen en ik gaf antwoord. Ondertussen moest ik ontzettend veel lachen. Wat dacht deze idioot te bereiken? 'Nu moet je naar Nederland gaan maar wanneer je terug bent zal ik verder gaan met het proberen je te veroveren', zei hij in het Papiaments. Je doet je best maar, dacht ik.
Hij schatte me 25 jaar. Mooi is dat. Zo oud heeft Nederland me dus gemaakt. Wijzer ben ik zeker en ik ben ook zeker al die mannen spuugzat. 
'Je leven is dus perfect?', vroeg hij op een gegeven moment.  'Nou ja, Ik heb het best goed', zei ik. Oprotten dus! Ondertussen was het natuurlijk wel erg grappig. Ik hem maar uitlachen en hij maar blijven vragen wat er nou zo grappig was.
Straks hoort hij het natuurlijk wel van een vriend, waar aan ik heb verteld dat ik totaal geen interesse en hartstikke bezet ben, maar ik heb het hem vanavond niet verteld, voor mijn eigen vermaak.

Ondertussen zat mijn nicht buiten met een jongen die haar voeten masseerde. Over 3 weken zou ze naar Nederland vertrekken dus veel zin heeft het niet om een nieuwe relatie te beginnen pf te gaan scharrelen en dat weet ze zelf ook heel goed. 'Die voetmassage was gewoon handig.', zei ze toen we wegreden,'maar hij hoefde me niet te zoenen.'
Ik vind het grappig. Nu kan ze 'Neukt anderen', haar ex-scharrel, die zo heet op ping, er lekker jaloers mee maken. Wat verwacht je dan als je de hele avond met een jongen zit te praten en hem je voeten laat masseren? Dat had ze mooi voor elkaar.

Ik heb het hier naar mijn zin, eerlijk waar. Vanavond kwam ik veel mensen weer tegen die ik al een lange tijd niet had gezien. Anderen wilde ik liever niet zien. Ik keek de andere kant op maar ik kon er toch niet onderuit. 'Alles goed, Xenia?', vroeg ze. Natuurlijk had ze door gehad dat ik altijd de andere kant op keek als ik langliep. Pech!

Ik heb het hier naar mijn zin, eerlijk waar. Familie zien is heerlijk. Maar ik kan niet wachten om weer naar Nederland te gaan. Rara, waarom?