Broerzo, druk?

We liepen langs de, toen met voorbij flitsende lichten bezaaide weg, en zongen luidkeels mee met het debuut van Madonna, like a virgin. In de videotheek duurde het wel een uur om 3 dvd's uit te kiezen.

Ik zag er als een blok tegenop om de hele weg terug te lopen maar mijn broer en zus wilden zo graag terug lopen dat ik de pret niet wou bederven. Ok daar gingen we: terug.

We staken een weg over, mijn broer rende. We staken de tweede weg over,  mijn broer rende weer. We keken hem na een lachten hem uit. Toen versnelde hij zijn pas en zwaaide daarbij met zijn armen, net een dronkenlap, en verdween in de verte. Op de heenweg had hij gezeurd dat wij te langzaam liepen. Op een gegeven moment begon hij ons zelfs te duwen. "IEWL!", had ik uitgeroepen, "Je bent bezweet!", terwijl ik hem aan zijn natte polo, die hij al de hele dag aan had, thuis en op school, vastpakte en van ons af trok. 'Chee', dat is dus een uitdrukking voor vies maar dan in het Papiaments.

Op de terugweg hoefde ik verder alleen rekening te houden met mijn zusje, die zo langzaam loopt dat het soms lijkt alsof ze terug in de tijd probeert te gaan. Met mijn ene hand graaide ik, af en toe, in de zak chips die zij vasthield en tussendoor nam ik gulzige slokken uit mijn fles coca cola.

Op dat moment was ik gelukkig,

zelfs toen er een bus langs reed die ontzettend veel stof in ons gezicht deed opwaaien.

Ik keek toe hoe mijn zusje, zonder mijn toestemming, de rest van mijn cola op dronk en vervolgens het lege flesje op de grond gooide. Ik zeurde hier niet eens over maar raapte het flesje simpelweg op en vroeg aan haar of ze er geen andere bestemming voor wist. Zij stelde toen voor om het in een brievenbus te duwen, dus dat deed ik: Special delivery.

Toen we thuis kwamen was mijn broer er al lang en had hoogstwaarschijnlijk tegen mijn moeder geklaagd over het feit dat we hem geen chips hadden gegeven, want ze zei:"Bosnan no por a bai bin, sin bringa?", wat Papiaments is voor :"Konden jullie niet heel even heen en weer gaan, zonder ruzie te maken?"

Logisch toch , met een broer die de hele dag geen pilletje ophad en waarvan we, eerder op de dag, ook al strondziek waren geworden op kantoor, op het moment dat hij binnenliep, net terug gekomen van het strand.

Ik was net klaar met het invoeren van een paar gegevens (Ik zorgde ervoor dat de administratieve gegevens van mijn moeder in orde waren) en mijn zusje was net klaar met het bekijken van een film.

Zij was aan het chatten, stilletjes, en ik was óók stilletjes, "De duivel draagt Prada", aan het lezen toen mijn broer luidruchtig de kamer binnen kwam, net zo luidruchtig zijn gitaartas op de grond gooide en nog luidruchtiger zijn tekenmap uit zijn tas haalde

Hij nam plaats bij ons aan tafel. Toen hij eenmaal zat begon hij, zo irritant mogelijk, met zijn tong te klakken. Nadat mijn zusje en ik voor de derde keer tegen hem hadden gezegd dat hij rustig moest doen, we geen zin hadden in geklets en dat hij stil moest zijn deelde hij mee dat we saai waren.

"Het is hier stil", zei hij,

Juist, precies zoals wij dat fijn vonden,

totdat hij zo nodig de rust moest komen verstoren.

- Verhaaltje uit mijn dagboek, 5 juni 2009