Ik probeer het niet te kopen
en de andere kant op te kijken.
Maar het is zo verleidelijk,
soms heb ik het om de een of andere reden en er is altijd wel een reden verdiend,
en soms is het zomaar,
voor deze ene keer dan.
Dan probeer ik het te verstoppen
op een rare plek
en te vergeten waar ik het heb verstopt,
maar ik heb een verdraaid goed geheugen,
of ik vind het heel toevallig toch..
Een klein stukje dan maar,
vooruit nog één stukje.
Het laatste stukje...
Het aller-laatste stukje.
Nu echt..
Nu echt!
Nou vooruit,
als ik nog een stukje eet,
van die grote chocolade reep
dan heb ik niet langer dit probleem,
dan is het op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten