Kies jij voor liefde of pijn?

Vandaag, toen ik de kleine Adam van 5 en twee anderen naar hun bso locatie bracht, zei Adam: 'Mijn meester zei dat hij dom is maar dat is hij helemaal niet.'

'Waarom zou hij dat dan zeggen?' vroeg ik.

'Geen idee', antwoordde Adam.

Hij is een scherp en wijs mannetje, nu al denkt hij over dit soort dingen na en hij wilt over alles praten.

Ik zag het meteen voor me, zo'n situatie waarin zijn meester zichzelf dom heeft genoemd. Ik ken zijn meester helemaal niet maar ik hoorde het hem al bijna zeggen: 'Oh ik heb de verkeerde letter opgeschreven, wat dom van mij!'

Het woord dom.. of stom of idioot..

Ik vind dat we die woorden maar beter kunnen afschaffen.

Welke boodschap communiceer ik aan kinderen wanneer ik mezelf dom, stom of idioot noem wanneer ik een fout maak?

Ik vind het heel goed als we laten zien dat wij als volwassenen ook fouten maken maar we willen kinderen toch niet leren dat je dom, stom of idioot bent wanneer je een fout maakt?

Nog belangrijker om over na te denken: Wat doen we kinderen aan wanneer we hen dom, stom of idioot noemen wanneer zij een fout maken?

Ik herinner me het nog heel goed, toen ik een kind was en dacht dat ik fouten kon maken maar hier steeds voor gestraft werd.

Ik weet wat dat mij heeft gedaan toen ik de conclusie trok dat ik het altijd goed moest doen, dat ik geen fouten mocht maken en dat ik een idioot was als ik iets fout deed.

Ik weet heel goed hoeveel pijn dat mij heeft gedaan en ik weet hoe die pijn mijn geluk in de weg heeft gestaan.

Ik stel mezelf vanaf nu elke dag de vraag:

Wat wil ik doorgeven aan kinderen: pijn of liefde?

Vandaag en elke dag kies ik voor liefde.