zondag 10 februari 2013

to be you


      

“To be yourself in a world that is constantly trying to make you something else is the greatest accomplishment.”


-Ralph Waldo Emerson-

Ik wist wat me te doen stond. Dit vergde zoals altijd mentale voorbereiding. Het kostte me wat moeite om de geschikte kleding te selecteren. Dit was een van de weinige momenten waarop ik me enorm om mijn uiterlijk bekommerde. Ik moest er niet alleen 'goed en netjes' uitzien maar ik wist dat ik de volgende twee dagen sterk zou moeten zijn toen ik op vrijdag mijn rode, kleine koffer inpakte, voor het weekend. 

"What doesn't kill you makes you stronger."
-Friedrich Nietzsche-

Dus nu slik ik het allemaal in. Ik laat het allemaal over me heen komen. 
Hoe goed ik ook was voorbereid, het doet pijn. Het zal nooit wennen. Het komt elke keer weer aan als een klap, alsof ik word geraakt door een vrachtwagen. Het voelt als een aanslag op mijn zelfvertrouwen.  Ik word constant afgekraakt en nog zwarter gemaakt dan ik al ben. 
Ik vraag me af, wanneer ik hier ben, wat ik hier doe. Mijn tranen prikken achter mijn ogen en ik probeer ze binnen te houden.  Je zou kunnen zeggen dat ik hier niet echt ben. Gedeeltelijk misschien, want hier kan ik niet echt mezelf zijn, want mezelf zijn is nooit goed genoeg.

"I may never be good enough for someone, but I'll be the best for those who deserve me."
-unknown author-

Er zijn wel goede momenten. Momenten die ik koester, waarop we samen kunnen lachen, gezellig kunnen kletsen of op de bank een film kunnen kijken. En soms is het stil, heerlijk stil zodat ik even mezelf kan zijn in het gezelschap van mijn  eigen gedachten. Dan probeer ik mijn zelfvertrouwen weer op peil te brengen. Die positieve momenten  bieden mij houvast en compenseren voor al het negatieve. Die positieve momenten zijn het waard.


"Life is but a serie of moments. Hold on to the good ones. "
-unknown author-
Ik kan de liefde voelen die overduidelijk aanwezig is maar die op een eigenaardige, vreemde manier tot uiting komt.  Er wordt veel tijd aan me besteed. En tegenwoordig, nu iedereen het altijd druk heeft, moet je het waarderen als iemand tijd voor je vrij maakt, want de tijd  hebben is de tijd nemen. En tijd is geld, wordt er gezegd. Een uur is al heel wat, laat staan twee dagen. Dus ik ben dankbaar.

Ik doe alsof ik het het eens ben met alles, voor nu is dat de enige manier om het zo plezierig mogelijk te maken voor ons beiden. Ik probeer te zijn wat er van me verwacht wordt ook al gaat dat tegen alles in wat ik belangrijk vind. Wat ik belangrijk vind is nu toch niet van belang.

"Sometimes it's better to remain silent, even tough you have something to say."
-unknown author-

Maar gelukkig is dit maar voor even. Straks ga ik weer als mezelf over straat.
Het fijne van Nederland is dat het mag. Iedereen mag zichzelf zijn. Prachtig om te zien.
En fijn, want wat is belangrijker?
Geaccepteerd worden door een ander òf jezelf zijn?
En moet je geaccepteerd worden door Jan en alle man? (Dat is trouwens onmogelijk.)
Maakt geaccepteerd worden je gelukkig?
Ja natuurlijk. Iedereen wilt geaccepteerd worden en gewaardeerd worden. Iedereen wilt erbij horen. En door te leven naar de gebruiksaanwijzingen van een ander en altijd maar 'Ja en Amen' te zeggen kan men "geaccepteerd" worden.
Maar naar mijn mening is het belangrijker om gewoon jezelf te zijn en geaccepteerd en gewaardeerd te worden voor wie je bent en niet om wat er van je verwacht wordt.

"Wanting for you what you want for you is loving you. Wanting for you what I want for you is loving me through you."
-author unknown.









Geen opmerkingen:

Een reactie posten