zondag 17 februari 2013

Wat een feest!


















Ik ga naar een feest!
Een feestje, niet te missen.
maar het valt elke keer weer tegen.
Dan denk ik: Ik wou dat ik hier niet was.

Het is nooit gezellig,
en naar mijn gevoel vaak eindeloos.
Ik blijf, omdat het moet.
In gedachten ren ik weg.

Het is een feest om nooit te vergeten.
Het soort feestje dat gepaard gaat met,
een brak gevoel
en futloze dagen.

Soms wacht ik het feestje af, vol spanning
en vervloek ik zijn bestaan.
Dan spring ik haast een gat in de lucht want het is weer zover,
Ik zal met tegenzin moeten gaan.

Ik ga,
want al ga ik niet, dan is het vreemd.
Als ik ga, hoor ik erbij,
Dat is een schrale troost.

We zitten immers in hetzelfde schuitje dan,
en klagen tegen elkaar.
'Want wat is het dit keer toch een ver-schrik-ke-lijk feest!'
' Ik ben blij als het voorbij is. Het is dit keer haast niet om uit te houden.'

Hoe a-kelig het feest ook is,
Mijn invitatie ligt weer voor me klaar.
Een keuze lijk ik niet te hebben.
Ik ben weer van de partij!

Ik zal
èn ik moet gaan,
want mijn hele lichaam schreeuwt,
dat het weer tijd is,
voor hèt feestje van de maand.


Misschien ben je ook geinteresseerd in....





Geen opmerkingen:

Een reactie posten