Voel jij het ook?

Hij is er, eindelijk.
Ik heb zo lang moeten wachten.
Ik kan het voelen!
Maar het plaatje is niet compleet.
 Er is nog iets dat ontbreekt.
In mijn gedachten tover ik wat groene blaadjes aan de kale bomen en wat krokussen en narcissen op het groene gras.
Het is een prachtig gezicht, in mijn hoofd.
Ik kan haast niet wachten.

made by Kirsten Woei

Ik tover mijn gekreukelde lentejas tevoorschijn en wandel in het zonnetje door de winkelstraten.
Blij verrast,
het grijs en bruin in de winkeletalages heeft plaatsgemaakt voor wat vrolijke kleuren.
Men lijkt niet langer in het bruin en grijs verpakt,
niet langer in een soort roes weggezakt.
Hoofden worden opgeheven,
vanuit de verkrampte houding en mensen gaan niet langer schuil onder dikke jassen, mutsen en het liefst ook nog een sjaal.
Ze lijken weer tot leven te komen,
ontwaakt uit hun winterslaap,
heffen hun hoofden op en lachen me toe.
Alle haast om zo snel te komen, waar ze naartoe willen gaan,
want 'Het is koud.' is opeens verdwenen als sneeuw voor de zon.



De winter is voorbij!
Toen hij intrad leek al het kleur te verdwijnen.
Alle kleuren van de regenboog maakten plek voor vijftig tinten grijs.
Maar de lente is er weer,
Hij blaast weer wat kleur is ons leven,
tovert een zonnetje aan de helderblauw lucht, 's ochtends om half 7.
Niet langer hoeven we ons te ergeren aan de zonne-schijn  die slechts schijn is.
Nu kunnen we dan eindelijk genieten van de zonne-stralen,
rijk aan warmte en vitamine D.
Voel jij het ook?

(Achteraf hoor ik dat het volgende week weer gaat sneeuwen. Helaas. Maar toch houd ik de lente in mijn bol.)