de 'maandag'

Muntjes van 50 cent zijn schaars, in tijden van nood.

Ik dit het enige wat ik kon bedenken en stapte op twee dames af, 

die een meter of drie van me vandaan stonden te kletsen.

De twee dames deden hun best. 'Ik weet niet of ik het heb maar ik zal kijken', zei de ene en keerde haar zakken ondersteboven. Ze moest me teleurstellen. Daarna begon de andere jongedame op haar beurt in haar tas te graaien. Ook zij kon me niet verder helpen. 

Tijdens hun tevergeefse zoektocht woelde ik ook met een vinger door mijn portemonnee.

'O, ik heb er al een gevonden, bedankt!' riep ik uit en maakte dat ik weg kwam.

Een vriendelijk ogende conducteur stond een meter of 10 van mij vandaan en was in een gezellig lijkend gesprek verwikkeld met een jongedame. Ik glimlachte even naar hem.

Zonder er bij na te denken liet ik de munt in de gleuf glijden.

Er klonk geratel, daarna werd het stil.

Het groene lichtje vertelde het mij ietwat te laat. 

De deur had net mijn enige muntje van 50 cent opgeslokt.

Verdraaid. Dat had ik weer. Ik wiebelde van de ene op het andere been

Hoe had ik het weer voor elkaar gekregen, met een kans van ½?

De twee vrouwen stonden er nog. Ik schaamde me.

Ik twijfelde even maar stapte toen op de conducteur af en deed mijn verhaal.

'Ik loop wel even naar de balie om een sleutel te halen. Kan je het zo lang ophouden?', vroeg hij.

'Jawel', zei ik.

Hij liep van me vandaan. Ik werpte een blik op de tijd. Over 10 minuten zou mijn trein vertrekken.

Ik riep naar de conducteur dat ik ook wel in de trein kon gaan en dat hij geen moeite hoefde te doen.

Hij liep door.

'Waar moet je heen?' vroeg hij.

 'Utrecht', zei ik.

 'O, dan is er genoeg tijd. De balie is vlakbij.'

Ondertussen had ik hem ingehaald. 'Dan loop ik wel mee.'

De baliemedewerkster begroette hem opgewekt.

'Ik heb mijn dag niet vandaag', bromde hij.

'Ga dan maar weer naar bed en stap er opnieuw uit.', grapte zij.

'Nee, want als ik op dit moment in bed kruip, dan kom ik er de volgende maanden niet meer uit.'

Hij ervaarde waarschijnlijk 'de maandag' waar men altijd over klaagt (waarom begrijp ik niet).

De maandag waarop er weer een nieuwe week begint, vol met ' lange werkdagen'.

Dan duurt het 'een eeuwigheid tot het weer weekend het is' . 

Het weekend, waar iedereen de gehele week naartoe leeft.

Maar dan vliegt de week voorbij,  'wat gaat de tijd toch snel' en na twee korte daagjes, waarop je nauwelijks aan rusten toekomt,  volgt weer 'de maandag'. 

'O, dan bent U best vrolijk, als U uw dag niet heeft', zei ik.

Hij moest lachen en vroeg om een defectsticker toen zij hem de sleutel overhandigde. 

Ik bedankte de man,

die ook op 'een maandag' vriendelijk was,

voor al zijn moeite, 

wenste hem een fijne dag toe en verdween in het toilet.

Op weg naar de trein zocht ik in de menigte naar hem.

Ik wist het zeker.

Zijn maandag zou zo slecht nog niet zijn.

 

A new week,
new chances,
 A new beginning!