bracht me terug naar toen.
Het enige verschil was dat we toen alles langzaam deden en altijd te voet gingen en niet met een sneltrein vaart door al het schoon van de natuur raasten.
Misschien kunnen zij op sneltempo van de omgeving genieten, dacht ik, maar ik baalde.
Op een gegeven moment gaf ik het op.
Ik deed niet langer moeite om hen bij te houden maar bleef achter,
en nam de tijd om de beelden goed vast te leggen,
herinneringen te maken,
en terug te keren naar de herinneringen van toen.
Die goede oude tijd, natuurlijk, vol liefde en gezelligheid.
Ik keerde terug naar het beklimmen van de hele steile trappen in Denemarken,
het lopen en rennen en het fietsen door de duinen van het kleine dorpje Monster,
die dag dat ik als elfjarige met de buren over het naakstrand liep
en een oude naakte man trots langs flaneerde.
Ik keerde terug,
naar het lopen door de bossen met mijn hondje,
het kamperen in Denemarken, die nacht dat het water met bakken uit de hemel viel en mijn ouders besloten een gracht te graven om de tent droog te houden, terwijl de kinderen sliepen.
Ik keerde terug naar die dag dat we op een vlot gingen kamperen en onze behoeften moesten doen in een weiland,
het kanoen door de meren,
het waden door de bagger in de plassen, dat toen tot mijn knieën reikte.
Nog veel meer herinneringen kwamen met de zeewind aanwaaien.
Ook de herinnering aan het liggen aan zee op Curacao.
Het intens genieten.
Het voelde weer net als toen.
Ik was weer terug.
 |
| Die goede oude tijd, neemt niemand van me af. Die goede oude tijd, die laat ik nooit meer los. Die goede oude tijd, die wil ik nooit meer kwijt. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten