Ik had het een lange tijd niks gebakken op werk dus het ging niet allemaal even vlot, maar ze hadden allemaal veel geduld met me en moesten zelfs lachen.
Ik staarde op een gegeven moment nerveus naar de biefstuk die op de bakplaat lag te sudderen.
In gedachten zei ik : Nou meneer ,zeg maar wanneer u denkt dat de biefstuk medium well is want ik weet niet hoe je dat ziet want ik eet thuis nooit biefstuk, want 1) biefstuk is een best duur stukje vlees voor een studente en 2) ik probeer zo min mogelijk vlees te eten maar als er eens koe op mijn bord ligt, wil ik niet dat hij nog bloedt als een rund.
Ik had een jaar geleden voor het laatst uitsmijters gebakken op werk. Een man met een gigantische buik lustte er wel een. Ik vroeg heel oprecht: "uhh... Hoe moet ik een uitsmijter maken meneer?" Daar schoot ik niks mee op.
Uitsmijters, iets wat ik nooit zou eten. Zo'n eitje waar het eigeel nog vanaf druipt. Dat kan toch niet gezond zijn?
"Ja ik weet niet hoe je ze maakt. Ik weet wel hoe je ze eet " , grapte hij. Mijn ogen gleden vanzelf naar de grote buik die over zijn broek puilde.
Gelukkig schoot mijn collega van de dag steeds te hulp en legde heel geduldig aan mij uit wat de bedoeling was en legde aan de machinisten/conducteurs uit dat ik een uitzendkracht ben.
Naast de verplichtingen (die ook hartstikke leuk waren) heb ik gezellig gekletst met haar.
"Heb je een vriend? ", vroeg zij.
"Nee", zei ik en meer zei ik niet.
Ze wou weten waarom niet.
"Ik heb even pauze."
"Dan zijn we snel uitgekletst", zei zij. Ik moest lachen.
Ik had niks spannends te vertellen, maar zij wel gelukkig.
En wel het volgende:
"Ik ben weer op zoek. Ik ben weduwe. Ik was een tijdje alleen maar nu ben ik weer op zoek, maar mijn dates verlopen niet heel goed. Het zijn allemaal getrouwde mannen die iets met mij willen. Ja dag! Op mijn voorhoofd staat toch niet: VOOR ERBIJ? "
Ik moet weken later nog steeds om lachen, om deze geweldige vrouw. Ze heeft groot gelijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten