woensdag 30 april 2014

Berliner Mauer. East side Gallery

Het Duitse brood, Krustenbrood, dat aanvoelde als een soort spons, dat  we de vorige dag hadden gekocht en die ochtend had gesmeerd was haast ondefinieerbaar geworden. De stukken brood die ik die ochtend zorgvuldig had gesneden, en rijkelijk had belegd met verschillende soorten salade, onder andere eiersalade en kipsalade,  waren door elkaar gehusseld en gedurende de dag was het brood door de warmte en de condensatie in het plastic zakje waarin het had gezeten aardig gaan zweten.
Duits brood dat aanvoelt als een spons, haast ondefinieerbaar, door elkaar gehusseld en bezweet. Lekker is anders maar het was te eten
en met een drukke dag voor de boeg,
 konden we de energie goed gebruiken.

We wandelden op ons gemak langs de muur en probeerden zoals vele anderen foto’s te maken, het liefst zonder voorbijgangers erop. Dit terwijl we tegelijkertijd rekening probeerden te houden met anderen die hun ervaringen ook wilden vastleggen. Het was haast onmogelijk en vergde soms veel geduld.
Er was van alles afgeschilderd, het paradijs, mensen gezellig samen, maar ook de gruwelijkheden die zich hadden afgespeeld in die donkere tijden.

Deze muurschildering is voor het eerst in 1989 geschilderd maar is daarna herschilderd omdat het  verpest was door graffiti.
Niemandsland, een stuk grond dat overgestoken moest worden om over de muur te klimmen, zodat men een makkelijk doelwit was  voor de mensen die de wacht hielden en zo neergeschoten kon worden.


.


De muur was kleurrijk en de teksten spraken me aan en zetten me aan het denken.  Maar alles was veel meer dan het leek als je wat langer keek. Er ging veel schuil tussen alle kleuren en het kwam duidelijk naar voren als je de tijd nam om echt goed te kijken. De kleine details in de schilderingen waren allemaal een verhaal op zich en vormden samen een indrukwekkend geheel.
The many faces of...

De schildering die het meest indruk op me maakte was de schildering van een grote zee van mensen, wat lijken op kinderen, alleen maar gezichten die zich tussen twee muren wurmen, in de verte vervagen. Wat het  precies betekent. Ik weet het niet maar het sprak me aan.


Een andere schildering was dat van wat volgens mij Jezus moet voorstellen die het kwade wegdrijft en het goede naar boven haalt, dat groene boven en de dansende mensen.



Wat geschiedenis over deze indrukwekkende muur die vroeger de Ossies en de Wessies van elkaar hadden gescheiden, mocht dit je interesseren.

De Berlijnse muur was een van de obstakels die vroeger West- en Oost-Berlijn van elkaar scheidde.De totale grens rond West-Berlijn was een onderdeel van de Duits-Duitse grens en was 167,8 km lang, waarvan 45,1 km werd gevormd door de Berlijnse Muur. De Berlijnse Muur is het bekendste symbool van de Koude oorlog en de verdeling van Duitsland. Veel mensen probeerden over de muur te vluchten en er zijn minstens 138 mensen op deze manier opgekomen.


 Het stuk van de muur dat we hebben bezichtigd is na december 1989 door 118 kunstenaars beschilderd na de Wende *. Dit deel van de Berlijnste muur is het bekendste deel en daarnaast is het ook het langste deel van 1316 meter en de daarnaast de langste openlucht-galerie ter wereld (bron: Wikipedia). 




* Het begrip Wende betekent omwenteling en hiermee wordt de verandering van Duitse Democratische republiek van een communistische dictatuur in een parlementaire democratie. De belangrijkste gebeurtenis vond plaats op 9 december 1989, " De val van de Muur". De Wende leidde uiteindelijk tot de hereniging van Duitsland (bron:Wikipedia).

Een van de poorten
Het schijnt dat de Wessies, de Duitsers die in West-Berlijn woonden, vroeger blikjes cola etc. over de muur gooiden. Door de poortjes in de muur konden de bewakers echter van de ene naar de andere kant lopen en konden deze Duitsers opgepakt worden en bestraft worden.










De muur was volgekalkt met krabbels van mensen die langs waren gelopen en net als wij perse hun afdruk moesten achterlaten. Wij lieten onze afdruk achter op een afbeelding van een klein jongetje die door voorbijgangers was getransformeerd tot Hitler.
Aan de ene kant vond ik het leuk al die krabbels aan de andere kant vond ik het jammer van de schilderingen die eronder leden. Het leek een soort vandalisme en dat was het ook.


.






Tijdens het bezichtigen van de muur passeerden we een plek waar we een stempel konden laten zetten van Checkpoint Charlie.






Na het bekijken van de muur liepen we dezelfde route terug en stapten we weer in de metro. Tweede stop: De Charlotte Schloss.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten