Reichtstag, Brandenburgertor en aardige mensen!

Als laatste op het programma stonden de Brandenburgertor, die je gezien moet hebben natuurlijk, voor de rest is er niet veel aan, de Reichstag, waar we alleen even een foto bij zouden maken en een bezoekje aan de Holocaust Museum.




De Brandenburgertor was mooi om te zien maar niet iets wat ik erg indrukwekkend vindt. Vele mensen probeerden op de foto te gaan met het monument en dat maakt het erg moeilijk om een foto te maken. Ook begon de zon net langzaam maar zeker weg te zakken achter de horizon en wierp daardoor een schaduw op de voorzijde van het vooraanzicht van het monument. Ik heb eerlijk gezegd ook geen enkel idee waar dit moument voor staat en ik ben daar eerlijk gezegd ook niet echt benieuwd daar.

Het Rijksdaggebouw, is sinds 1991 weer het Duitse parlementsgebouw in de hoofdstad Berlijn aan het Platz der Republik. Het gebouw dateert van 1894. Tot 1933 zetelde hier de Rijksdag, een voorganger van het huidige parlement, de Bondsdag (Wikipedia).

Nadat we een foto hadden gemaakt met de 'Reichstag' en de Brandenburgertor gingen we op weg naar het Holocaust Museum. We wisten niet hoe laat het museum sluiten zou dus er was geen tijd te verliezen.
Op weg naar dit laatste puntje op onze agenda ontmoetten we een echtpaar. We hadden hen gevraagd of ze een foto van ons wilden nemen en zo raakten we aan de praat.
Ze waren zelf op bezoek in Berlijn, voor de zoveelste keer, en vertelden ons over leuke plekjes in Berlijn die nog leuk zouden zijn om te bezoeken, ook al hadden we daar op onze reis geen tijd meer voor.
Ze hadden 5 kleinkinderen, vertelden ze ons (Oma's en opa's vinden het altijd leuk om over hun kleinkinderen te praten).
Mijn reisgenote vindt het erg leuk om praatjes te maken, ik ook wel hoor. Het duurde mij op een gegeven moment net iets te lang. Ik werd ongeduldig.We hadden immers niet veel tijd. We vervolgden ongeveer een kwartier later wer ons pad. Het was zeker geen verlies van tijd. Het was erg gezellig.
De meneer werkt als civiele ingenieur en nodigde ons uit om een keer bij hen langs te komen. 'Je kan niet zeggen dat je Duitsland hebt gezien als je Heidelberg niet gezien hebt ', zei hij. We verwisselden contactgegevens.