The Jungle Book 2016.

Ik had de trailer al vaak voorbij zien komen en steds naar de poster gestaard bij het langs lopen maar ik was blijven twijfelen. Na wat lovende woorden van een vriend die het al had gezien besloot ik de film toch te gaan kijken. Ik was eigenlijk toch wel erg benieuwd naar wat ze van de animatiefilm waar ik ooit zo erg van had gehouden hadden gemaakt.

Naast Mowgli het meest genoten van Lupita Nyong'o

Ik was zeker niet teleurgesteld maar ik verliet de zaal wel met gemengde gevoelens. Het was een mooie film, met mooie beelden en geweldige en heel diverse personages die hun rol, ondanks dat die in de meeste gevallen alleen uit een stem bestond, goed speelden. Lupita Nyong'o's stem paste perfect bij de rol van de lieve, zorgzame Ami met een sterk moederlijk instinct en Phil Harris als de stem Baloo was erg lachwekkend.

Met Neel Seth in de hoofdrol als Mowgli rondklauterend, rennen, springend en slingerend in een rood broekje natuurlijk. 

Fantastisch gedaan.

De film hield de gehele 100 minuten lang mijn aandacht vast doordat het erg afwisselend gevuld was met hele spannende, verrassende, vrolijke, schattige, ontroerende en hartverwarmende, hele grappige maar ook hele grimmige momenten.

Het was dus een afwisseling van (glim)lachen en fronzen maar met toch wat meer fronzen dan (glim)lachen en dat vond ik wel jammer. De grimmige momenten maakten het soms wel intens en het was veel minder vrolijk dan die animatiefilm die ik me kon herinneren van vroeger. Een van mijn favoriete liedjes die zo vrolijk was, ondanks de boodschap, in de animatiefilm was door de sfeer die hier gecreëerd was niet meer te genieten.

De film was niet beter of slechter dan de animatiefilm uit mijn herinnering. Het was gewoon anders en daardoor is het ook niet overtroffen of te vervangen. De film was vooral heel volwassen, Iets wat duidelijk naar voren kwam was het verschil tussen mensen en dieren.






Het was naar mijn persoonlijke mening niet een hele luchtige film. Het wàs ook niet de animatiefilm van vroeger en het was dan ook mijn fout om de film op een nostalgische wijze constant te willen vergelijken met een jeugdherinnering.  'Vergeet wat je weet' en geniet is inderdaad misschien wel echt het beste advies (Hier een recensie uit de Telegraaf).

Begrijp me niet verkeerd, het was een hele goede film! Ik heb van elk moment genoten, tot en met het moment dat de namen van de auteurs en iedereen die heeft meegewerkt bij het maken van de film op het scherm verschenen.
De film is zeker aan te raden voor 12 jaar en ouder, en geschikt zoals vermeld staat op de kijkwijzer maar een moeder met jonge kinderen raad ik het, afhankelijk van hoe angstig de kinderen zijn en hoe groot de kans is dat ze nachtmerries krijgen over erg grote gemene beesten, misschien wel echt af.






Ik moet toegeven misschien ben ik niet de beste persoon om over dit soort films een recensie te schrijven,
Nou is dat kijken van die "realistisch" verfilmde Disney films ook niet helemaal mijn ding. Maar wie weet komt daar vanaf nu wel verandering in. De tweede versie van de 'echte' Alice in Wonderland komt binnenkort uit en al snel volgt ook Tarzan (om in dezelfde jungle als de Jungle Book verder te spelen?). Misschien geef ik het wel weer een kans.
Ik vraag het me door de groeiende populariteit van deze meer "realistische"  Disney films af. Het is weliswaar niet gemaakt door de makers van Disney maar volgt er binnenkort ook een "realistische" verfilmde versie van Kung Fu Panda?