woensdag 22 juni 2016

...zodat je blij wordt!..'

Hij stond opeens voor me, een homoseksuele man zonder tanden,
hij was blij dat ze eruit waren getrokken, met een grote witte baard.
Hij nam naast mij plaats.
Zijn handen met lange blauwgelakte nagels en zijn mooie witte handtas vielen me meteen op.
Zijn armen zaten vol armbanden en aan zijn nek hing een kleurrijk kruis en een andere gouden ketting.
Hij bestudeerde mijn blote benen en gaf me complimenten over mijn benen terwijl ik zijn zwart met wit geblokte broek bekeek.
Hij kwam recht uit het gekkenhuis een eindje verder op, waar hij zomaar voor niets zat, zei hij.

We hadden een gesprekje over de bijbel want hij is een gelovig man maar hij kon zich dat ene boek niet herinneren.
'Je moet een beetje van jezelf houden', zei hij, 'zodat je kan houden van een ander.'
Hij bleef maar vragen of ik een hapje wou van zijn ontbijtkoek die hij terwijl hij sprak half over me heen spuugde.
'IK GA VOOR JE BIDDEN ZODAT JE BLIJ WORDT', schreeuwde hij terwijl ik na een kwartiertje weg liep.
Leuk. Echt een lieve man hoor,
die ik heb ontmoet een 2014.

Een tijdje later kwam ik heb weer tegen.
Ik liep met een vriend over straat en hij sprak me aan en hij zei: 'Je bent een mooi mens. Je wordt gezegend met 10 kinderen.' Ik zal het nooit weten maar ik vroeg me af of hij mij herinnerde.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten