Winterslaap

Er is een leegte. Leegtes zijn onprettig. Er is te veel ruimte voor onkruid en een ophoping van rotzooi (in de vorm van zorgen en negatieve gedachten) op lege plekken.

Op lege plekken ontbreekt het ook aan woorden om op te schrijven en te zeggen. Dus daarom blijf ik liever stil  (niet uit gebrek aan interesse of omdat ik geen zin heb in gesprekken).

Het is dat ik momenteel in een soort toestand van leegte verkeer waarin ik bizar weinig kan doen met de informatie die jij met me deelt en andersom weinig terug kan geven. 

Soms luister ik dan alleen maar (terwijl er een deel langs me heen gaat). Een beetje knikken, ‘uhuh’ en ‘okay’ en niemand heeft het door. Maar dat is niets voor mij. Ik weet dat een gesprek hoort te bestaan uit vraag en antwoord. Als het "mijn beurt" is om te antwoorden hoor ik mezelf denken: Nu moet je iets zeggen (of vragen) wat betuigt van aandacht, begrip, empathie, kennis, intelligentie of humor (of geef tenminste wat advies).

Maar wat?En zo gaat het de hele dag,  heel bewust en met veel twijfel en met moeite. Ik word vaak wakker met hoofdpijn (kan komen door zuurstoftekort in je slaap heb ik op internet gelezen), heb weinig concentratie, mijn hoofd is snel moe en als ik dingen ervaar gaat het allemaal een beetje langs me heen en wordt het opgeslokt door de leegte.

Daardoor heb ik al een eeuw bijna niks geschreven op mijn blog. Toch heb ik wel bijna elke dag 1 like gekregen voor mijn pagina op facebook dat hieraan gelinkt is. De likes stromen niet binnen maar het druppelt. Het is elke keer een leuke verrassing: Weer een like! Ze komen ook nog eens helemaal uit Verweggistan. Dus ik bereik Verweggistan en krijg likes terwijl ik helemaal niks doe (Ik begrijp niet echt waarom en hoe maar goed!).

Dit is dus waarom ik niks doe (op mijn blog en andere sociale media) en weinig zeg. Het is ook waarom ik voor  mezelf en voor (en met) mijn medemens en de gehele samenleving op een zinvolle en interessante manier probeer te bestaan maar er op dit moment, naar mijn gevoel, in faal. 

Ik vraag het me wel echt af waar het nou vandaan komt "die leegte". Het moet toch ergens vandaan komen? Misschien is het ontstaan toen ik mijn hoofd een tijd geleden keihard hebt gestoten (Er zat zo’n grote bult op maar ik heb er niet eens ijs op gedaan maar ben meteen verder gegaan)?  Misschien heb ik daardoor hersenschade opgelopen.  Misschien is het te wijten aan te weinig water drinken, slechte slaap- of eetpatronen? Misschien ook niet. Ik wacht wel tot het lente wordt. Ik wacht wel weer tot de leegte verdwijnt. Het zal wel een winterslaap zijn.