Grote druppels water liepen langs de plastic zeilen van de tent naar beneden. Wat een heerlijk weer om in te ontwaken, dacht ik. Ik kon me prima voorstellen dat niemand nu uit zijn tent wilde komen, ook de leiding lag nog te slapen.
Twee hoofdstafleden lagen in de keuken, op hun matjes op de vloer. Ik begroette ze en vroeg waarom ze in hemelsnaam in de keuken lagen te slapen, terwijl ze een eigen tipi hadden. 'We hadden een snurker in de tent', zeiden ze. Ik barste in lachen uit. In onze tent hadden we daar geen last van. Ik hoorde slechts wat mensen in hun slaap mompelen.
Vanuit de andere tenten hoorde ik tot half 6 's morgens gepraat komen. Het waren de 2 mannen waamee ik 's avonds gezellig bij het kampvuur had gezeten. Ik had de neiging om hun tent in te lopen en er gezellig bij te gaan zitten, maar ik wist niet of ze op mijn gezelschap zaten te wachten op dat tijdstip.
Om 6 uur 's morgens besloot ik dat het genoeg was geweest. Ik besloot een douche te nemen.
Ik was als eerste wakker, de eerste die een douche ging nemen, dus ik was automatisch het proefkonijntje.
Ik wist niet hoe de douche werkte en of er uberhaupt wel warm water uit de kraan zou stromen.
Ik vreesde het ergste toen ik de kraan aandraaide, het een tijdje liet lopen, mijn hand eronder hield maar slechts koud water langs mijn vingers voelde stromen. Wat krijgen we nou, dacht ik. Ik wachtte even, maar de temperatuur veranderde niet.
Toen besloot ik iets te proberen en begon aan de hendel van de kraan te draaien. Gelukkig werd het water toen heet. Ik stapte eronder en bleef er minuten lang onder staan. Heerlijk!
Nadat ik eronder vandaan was gestapt en mijn 6 lagen kleding aan had getrokken besloot ik aan de slag te gaan. Ik was wakker dus kon ik het beste iets nuttigs met mijn tijd doen.
Ik verzamelde de flessen en de bekers en al het plastic, van de vorige avond, dat rondzwierf langs de vuurkuil raapte ik op, verdwaalde natte sjalen en vesten hing ik aan de wastlijn, verdwaalde paraplu's legde ik op de tafel neer.
Toen streek ik neer naast mijn beste vriendin in de grote tent en aten we Japanse chips, het ranzigste ooit, maar het enige wat onze hongerige, knorrende magen, even kon stillen en wachtten we, in elkaars gezelschap, geduldig totdat de rest eindelijk wakker werd en we konden gaan ontbijten.
Heerlijk, kamperen.
Het weer was wat minder maar al zou de wereld vergaan, wij zouden er samen een gezellig weekend van maken en achteraf kan ik eerlijk zeggen: Dat was het zeker!
Nog meer verhaaltjes over de avonturen op/met de YMCA:
- de nacht
- fun at the YMCA (English version of 'the nacht')
- overleven, ontlopen, samenwerken
- groeipijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten