Tranen met..

Ik scheerde op mijn gemak mijn benen. Opeens ontdekte ik iets raars dat me de stuipen op het lijf jaagde. Ik zette het op een gillen en denderde huilend de trap af en rende de keuken binnen.

Ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld en keerde naar de enige persoon, die me op dat moment kon helpen, want ik had een klein probleem dat weleens mijn dood zou kunnen betekenen.

Waarom gebeurde dit met mij? Waarom ik, vroeg ik me af. Waarom nu? Ik had hier geen tijd voor.

De volgende 10 minuten zat ik op de grond in de woonkamer van de vrouw bij wie ik in huis woon, in een gevecht verwikkeld. Hoe ik ook probeerde, het lukte mij niet om het kleine beestje los te maken. Met het tangetje dat ik had geleend probeerde ik het beestje los te trekken, van onder mijn knieholte. Ik draaide mijn been in rare bochten om erbij te kunnen. 

Misschien overdrijf ik en maak ik van een klein beest, iets groter dan een mug, een olifant. Maar ik heb hier een naar gevoel over en het was niet een beest. Het waren er twee! Ze hadden me ervoor gewaarschuwd maar ik dacht: Het overkomt mij niet. Toch deed ik toen ik thuis kwam een controle en ontdekte ik een klein beestje net onder mijn knieschijf. Toen ik dacht dat dat het had ik het mis. 

Vanmiddag ontdekte ik weer een andere, net naast mijn knieholte.

Die kleine parasieten heb ik altijd met veel geduld van mijn honden op Curacao zitten halen. Nu begrijp ik hoe die arme beesten zich voelen, met al die gemene parasieten die op ze rondlopen en het bloed uit hun lijf zuigen.

Ik hoop niet dat het blijkt dat ik een of andere ziekte heb. Ik moet letten op kringen rond de plek waar de parasieten zaten, werd me gezegd, rode of gele kringen en als ik koorts krijg of iets dergelijks zit het goed mis.

Dat was even schrikken en nog steeds voel ik me gestressed. Mijn lichaam en haar jeukt. Mijn benen prikken. 'Gaan die beesten ook in je oren zitten?', had ik op kamp gevraagd. Ik weet dat het mogelijk is en dat maakt me bang. Ben ik paranoide? 

Dat probleempje van vandaag is voorlopig tenminste opgelost. Nu kan ik verder met mijn leven.

Gelukkig stond mijn huisbazin, zoals altijd, voor me klaar. Ik heb het echt met haar getroffen maar dat waren me echt tranen met teken.