Ik voel het door mijn hele lichaam. Ik krijg het er zowat benauwd van.
Ik sluit m'n ogen en laat me meevoeren.
Mijn gevoel wordt gedeeld. We beginnen als vanzelf te bewegen.
Het ritme, als het ritme van een hart die klopt, verspreidt zich door de kamer,
Het komt in ons tot leven en wordt geuit door onze wiegende heupen.
Buiten wordt het kouder, terwijl de temperatuur in de kamer stijgt.
Het zweet breekt uit. De geur van parfum dringt m'n neus binnen.
De tijd lijkt stil te staan.
Het enige wat je hoort is de muziek en het geluid van sokken op laminaat.
Er wordt niet gesproken. Gesloten ogen en een glimlach.
We geven ons over. Het is prachtig.
De klok tikt verder, maar hier staat de tijd stil.
Een aantal mensen in een kamertje ergens in Leiden en er is niemand die de dans ontspringt.
Ik vond dit prachtig uigebeeld :)
BeantwoordenVerwijderenLezer kon zelf beelden wat de schrijver beleefd, maar toch op hun eigen manier.
Eerste gedachte was jij en je blog, daarna jij met iemand ... en ten slotte. ......
Thanks for what you said and thanks for leaving a comment :D <3 En dat was precies de bedoeling ;)
Verwijderen