Lincoln

Bijna 3 uur lang zat ik aan het beeld gekluisterd, zo goed en zo kwaad als het in mijn geval gaat. Dit was voornamelijk uit angst om geen enkel stuk van de film te missen. Ik merkte al snel genoeg dat ik bij het missen van het kleinste deel al de kluts kwijtraakte en geen enkel idee meer had van waar het in hemelsnaam over ging. Het was een serieuze film, een film dat bestond uit een en al (Amerikaanse) geschiedenis. Het was volbeladen met politiek maar er waren ook genoeg schokkende beelden, hilarische momenten, verhaaltjes en uitspraken maar ook mooie en wijze woorden en hartverwarmende gebeurtenissen.
Het was geen massaal publiek dat was komen opdraven om de film te bezichtigen. Mijn beste vriend en ik deelden de zaal met een stuk of 10 man. Ik wist niet of dat lag aan het feit dat de film al enkele weken draait of dat niemand veel interesse kan opbrengen voor de Amerikaanse geschiedenis. (Nederlanders schijnen niet echt  gesteld te zijn op Amerikanen. Ze hebben het ook vaak over de Amerikaanse humor. Geen idee wat ze daarmee bedoelen, want ik kan er altijd wel om lachen.)
Maar deze film gaat niet slechts over de Amerikaanse geschiedenis maar mede dankzij de gebeurtenissen beschreven in deze film is de hele wereld veranderd. Ik besefte maar al te goed dat ik mede dankzij die verandering in de Amerikaanse geschiedenis uberhaupt in de bioscoopzaal zat op dat moment en deze film mocht en kon bezichtigen.
Het was een reuze-interessante film, zo informatief maar ook fascinerend en inspirerend. Het was prachtig om te zien. Toch kon ik het niet laten om af en toe een blik op mijn telefoon te werpen.
Een groot gedeelte van de tijd was ik bezig met het overtypen en opslaan van inspirerende zinnen en grappige uitdrukkingen in mijn telefoon, in de hoop ze daarmee ook op te slaan in mijn hoofd, om ze nooit meer te vergeten.
Af en toe keek ik om naar mijn beste vriend die naast me zat, voorover gebogen in zijn stoel, in een geconcentreerde houding. Zijn mond hing soms wat open en zijn ogen werden groot. Ik zag hoe hij onder de indruk was van alle informatie en dit ook allemaal wilde begrijpen en wilde opslaan, hoe veel moeite het hem soms ook kostte. Soms wisselden we wat woorden of stootten elkaar of barsten samen in lachen uit. Geweldige momenten, die de mensen die voor ons zaten niet op dezelfde manier schenen te ervaren. Waarschijnlijk hebben we ze aardig lastig gevallen.

We verlieten de zaal met tegenzin en met haast enkele minuten voor de film eindigde uit angst om de laatste trein terug naar huis te missen. Om 12 uur pakten we onze trein en op de weg terug begon het gesprek over de film maar veranderde het gespreksonderwerp al snel, want we hebben altijd zo veel te bespreken.
Hij had gemerkt dat ik veel quotes had opgeschreven en ik zei dat de velen quotes die ik had verzameld even op zich zouden laten wachten, tot ze tot uitdrukking en tot leven zouden komen op mijn blogs.
Dat de gehele film op deze manier tot uitdrukking zou komen wist ik gisteren niet, maar het zij zo. De film heeft een grote indruk op mij gemaakt. Het wist mij te boeien, te vangen, te informeren, te verbazen en me aan het denken te zetten.
Het zette me niet alleen aan het denken over de Amerikaanse  geschiedenis en over Lincoln maar over allerlei dingen, ook over de aard van mensen bijvoorbeeld, bijvoorbeeld over de neiging om elkaar te volgen als schapen en dat je soms in je leven iets 'slechts'  moet doen en buiten de regels moet treden om iets goeds en belangrijker te bereiken.

Voordat ik de film bezocht had ik van een vriend gehoord, die ik toevallig was tegengekomen,  dat hij teleurgesteld was geweest in de film omdat het alleen een kant van Lincoln belichtte die al bekend was, de goede kant. Hij had gehoopt dat de film wat realistischer zou zijn.
Ik zei tegen deze vriend dat zijn mening me nog nieuwsgieriger had gemaakt naar de film en dat ik mijn best zou doen, om ondanks dat ik zijn mening had gehoord, volledig mijn eigen mening te vormen.  Ik vergat wat hij gezegd had toen ik plaatsnam in de bioscoopzaal en vormde mijn eigen mening, volkomen onwillekeurig.

Achteraf als ik terugdenk aan wat hij mij had gezegd denk ik dat de film inderdaad de goede kant van Lincoln belichtte en daar vooral de nadruk op legde. Maar misschien betekent dit niet alleen dat de film deze kant als het belangrijkste weerspiegelt, maar dat Lincoln zich ook vooral van zijn beste kant liet zien en werkelijk en terecht door het volk werd gezien als een geliefde man met een goed hart.

Ik heb al veel films gezien in mijn leven en er zijn nog veel die ik moet zien en er komen steeds velen bij, maar deze film is een van de, relatief gezien, weinig films die veel indruk op de heeft gemaakt. Er zijn nog minder films waarvoor ik werkelijk geld uit mijn portemonnee zou trekken en waarvan ik werkelijk de dvd zou willen aanschaffen en die ik verschillende keren opnieuw zou willen afspelen, maar dit is er een.

En toen ik een vriend vandaag vertelde over mijn beleving van de film toen ik gisterenavond in de bioscoop zaal zat en de film op dat moment even herbeleefde, dacht ik: Deze film is het volkomen waard om er een gehele post aan te wijden. En deze  film is het zeker waard om aan te raden.
Ik heb hierbij mijn mening met je gedeeld en ik hoop dat, als je deze film ook gaat bekijken, dat je er net zo veel van zal genieten als ik, met volle teugen. En ik hoop dat deze film je net zo zal veranderen als het mij heeft veranderd in verschillende en uiteenlopende opzichten.

Never lose your capacity for astonishment.

-author unknown-