Ik nam die ochtend een douche in het piepkleine badkamertje in mijn hostel, die ik deel met twee andere vrouwelijke reizigers. Ik was aangenaam verrast omdat het schoon was, heerlijk schoon.
Ik durfde zelfs op blote voeten de badkamer in te stappen en een douche te nemen, iets wat ik niet eens in mijn eigen huis durf te doen. Laten we een of andere soort voetschimmel maar vermijden, je weet maar nooit. Vermijden is beter dan genezen.
Het zekere voor het onzekere nemen en de trein eerder die om 6:26 uur zou vertrekken halen, dat kon ik op mijn buik schrijven. Maar er was altijd nog die van 07:01 uur. Het komt goed, dacht ik.
Ik nam mijn tijd om een ontspannende douche te nemen. De trein zou ik niet meer halen, dus ik kon mijn dag net zo goed rustig beginnen en er optimaal van genieten van de dingen zoals een douche.
Ik had blijkbaar het geluid dat mijn telefoon maakte, als mislukte poging mij uit bed te krijgen, niet gehoord. Toen ik mijn ogen opende was het eerste wat ik zag, twee silhouetten die zich druk door de kamer bewogen.
Waren mijn kamergenoten misschien op zoek naar waar dat vervelende geluid vandaan kwam om er een eind aan te brengen?
Ik was meteen klaarwakker, klikte snel het geluid uit en sprong uit het bovenste deel van het stapelbed, een hele half uur later dan ik van plan was geweest.
Ik was het blijkbaar vergeten dat mijn lichaam zich tegen het wakker worden verzet als ik minder dan 6 uurtjes heb geslapen, in dit geval dus 5.
Het geluid dat uit mijn telefoon kwam was ook een soort muziek geweest waar ik het liefst mijn ogen op zou sluiten.
Gelukkig lag mijn telefoon, mijn nieuwe speeltje, naast mijn oor en had mijn lichaam op een gegeven moment wel door dat de binnenkomende impulsen bedoeld waren om mij uit mijn bed te doen stappen zodat ik op tijd op de trein kon springen om mijn vliegtuig te nemen naar mijn volgende mooiere en vooral warme(re) bestemming.
De vorige avond had ik een kort gesprekje met een van mijn kamergenoten gevoerd, toen ik om half 12 kwam binnenlopen in een donkere kamer. Zij en het andere meisje dat toen in een diepe slaap was kwamen uit Spanje maar kwamen oorspronkelijk uit Panama en Chili. Ik stapte daarna de badkamer in. Toen ik terugkwam lagen mijn beide kamergenoten te genieten van hun nachtrust.
Diezelfde ochtend dat ik vertrok zouden ze ook weer naar huis gaan. "Wake up, you don't want to miss you flight,' riep ik door de kamer. Je zou inderdaad maar je vliegtuig missen. Wat erg! Ik wenste ze een 'bon voyage' naar huis en liet de deur achter mij in het slot vallen.
Hoe het verder gaat heeft iets te maken met...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten