Dit moe(s)t een zondag zijn.

God schiep de aarde in 7 dagen.

Dag 1

God scheidde licht en duisternis. Het licht noemde hij dag, de duisternis noemde hij nacht.

Dag 2

God schiep het hemelgewelf, het uitspansel, dat de watermassa onder het gewelf scheidde van het water erboven.

Dag 3

God liet het water samenvloeien. Het droge noemde hij aarde, het samengestroomde water noemde hij zee. Voorts liet God zaadvormende planten en bomen ontkiemen.

Dag 4

God schiep de lichten aan het hemelgewelf, zon, maan en sterren als markering voor seizoenen, dagen en jaren. Het grote licht (de zon) om over de dag te heersen, het kleine (de maan) om over de nacht te heersen.

Dag 5

God liet het water wemelen van levende wezens, en boven de aarde liet hij vogels vliegen. En God zegende hen, opdat de vogels en de vissen talrijk zouden worden.

Dag 6

God schiep de landdieren: het vee, kruipende dieren en wilde dieren. Vervolgens besloot God de mens te maken, naar zijn evenbeeld, om heerschappij te voeren over alle andere schepselen. God schiep eerst de mens (als hem) en in tweede instantie als man en vrouw (hen). Hij zegende ze met de woorden, "Wees vruchtbaar en wordt talrijk" en heers over de vissen, vogels en alle dieren die op aarde rondkruipen. Aan het eind van deze dag, na de schepping van de mens, staat er "God keek naar alles wat hij had gemaakt en zag dat het zeer goed was. "

Dag 7

Op de zevende dag zou Gods Schepping voltooid zijn, en rustte hij. Die dag wordt door God heilig verklaard

-Genesis-

De zondag staat er dus van meet af aan om bekend.

• Op zondag gaat men naar de kerk (om God last te vallen op zijn rustdag?). 
• Op zondag zijn alle winkels gesloten (Helaas, er kunnen geen boodschappen gedaan worden, dat wordt thuisbezorgd of omkomen van de honger). Op veel plekken is hier tegenwoordig wel verandering in gekomen maar in het dorpje waar ik woon nog niet.
• Op zondag slaapt men uit, want er is helemaal niks wat moet. 
• Op zondag wordt er niet gekookt (Soms wordt hier niet bewust voor gekozen maar kan het niet anders). 
• Op zondag gaat iedereen zijn eigen gangetje (en het liefst binnenshuis vooral als het buiten koud is).

Mijn zondag is nog steeds net zo heilig als toen God hem heilig verklaarde, misschien zelfs wat heiliger doordat je de rust pas echt leert waarderen in de drukte van de storm.
Helaas, vandaag zat het er niet in.




09:00 uur
Ik ontwaakte door mijn interne wekker.

10:00 uur
Ik ontbeet in het gezelschap van twee van mijn huisgenoten.

11:00 uur
Ik stortte me op een schoolopdracht.
Ik had de tijd hard nodig maar de tijd ging aan me voorbij en voordat ik het wist was het weer tijd om te gaan.

11:55 uur
Ik pakte de bus naar Amersfoort centraal.
Eindbestemming: Leusden.
Aankomsttijd: 13:30 uur

Ik was wat aan de vroege kant maar beter te vroeg dan te laat. De volgende bus zou pas om 12:52 uur vertrekken en dat was dus te laat.
Prima, dacht ik. Dan lees ik op het station wel even mijn tijdschrift en wacht ik rustig tot ik mijn weg kan vervolgen.
Maar dit ging niet zoals gepland. Aangekomen op Amersfoort centraal wachtte ik rustig een half uurtje op mijn bus. Gelukkig ga ik tegenwoordig nergens heen zonder de Flow (Go with the flow) en kan ik elke wachttijd toveren tot ontspanningstijd.
Maar achteraf bleek het dat ik zat te wachten op een bus dat niet verscheen.
Dit betekende een half uur langer wachten.

13:43 uur
Daar verscheen dan eindelijk de bus. Ik nam plaats en weg was ik, terug in mijn tijdschrift.

14:00  uur
Ik drukte netjes op tijd op de stopknop. De buschauffeur reed mijn halte voorbij maar kwam hier gelukkig snel genoeg achter. Ik dacht: Hij heeft vast zijn dagje niet. Hij is ook niet blij, want dit moe(s)t een zondag zijn.

Ik begon te lopen en volgde mijn intuitie en mijn goede gevoel van richting, maar die bedriegt mij wel eens. Kruispunten zijn vervelende dingen, realiseerde ik me.
Je moet altijd kiezen waar je heen wilt en laat kiezen nou net iets zijn waar ik niet goed in ben.
De goeie kant kiezen is het tweede lastige aspect van een kruispunt, wat een pech.

Het liefst was ik op dat moment binnen geweest in mijn warme kamertje maar in plaats daar van liep ik bibberend (Waar blijft die Lente toch?) te zoeken en probeerde ik me te orienteren. Ik zocht naar een herkenningspunt dat me terug kon leiden naar het huis waar ik gisteren was geweest. Helaas, in het orienteren ben ik ook geen ster.

14:26 uur
Op een of andere wonderbaarlijke manier, nadat ik wel drie keer op hetzelfde kruispunt alle kanten op had staan staren, had ik mijn weg eindelijk toch gevonden. Ik zag het meisje staan dat ik vandaag zou gaan observeren terwijl zij een jongetje teste, ze was me tegemoet gekomen.

14:30 uur
Ik at een koekje en het testen en observeren ging van start.
Af en toe sloeg ik mijn handen over mijn buik om het geluid te onderdrukken dat vanuit mijn maag klonk, alsof er een wild beest in verborgen zat.










17:00 uur
De tijd was voorbij gekropen maar het testen en observeren was achter de rug. Mijn mede-studente die ik had geobserveerd tijdens het testen van een hoogbegaafd, super schattige jongetje begeleidde me met haar fiets aan de hand naar de bus.
Ze had even voor me uitgezocht hoe laat ik precies de bus moest pakken toen ik haar erop had gewezen dat het zondag is en dat er dan weinig bussen rijden. Op zondag blijven de meeste mensen thuis dus waarom zouden er veel bussen rijden voor mensen zoals ik die zich op een rustdag toch op straat wagen?
Om precies te zijn reed er maar een bus in het gehele uur.

17: 10 uur.
Het meisje wees aan waar de bushalte was. Het laatste stukje legde ik in mijn eentje af.



17: 11 uur
Toen ik aankwam bij de bushalte keek ik op het bord met bustijden.
Als het een zaterdag was geweest zou de bus over 5 minuten arriveren. Ik vloekte en tierde. Dat zat er vandaag niet in.
Enkele auto's kwamen langs, voor de rest was er geen kip op de weg te zien. Ik nam plaats op het bankje bij de bushalte en sloeg mijn tijdschrift open. Dit werd een lange zit.
Het moe(s)t een zondag zijn.

17:54 uur
Ik stapte in de bus naar Amersfoort centraal. Mijn favoriete en standaardplekje in de bus was leeg. Ik nam plaats en dook weer in mijn tijdschrift. Dit deed me het rammelen van mijn buik en de vermoeidheid die mijn lichaam teisterde even vergeten.



18:11 uur
Aangekomen op Amersfoort centraal bleek het dat de laatste bus naar Zeist om 18:00 uur was weggereden. Er zat niks anders op dan de trein te nemen.
Ik probeerde het en hield mijn ovkaart tegen de incheckapparaten. 'Saldo te laag. a.u.b. opladen.' zei het. Met tegenzin laadde ik voor de tweede keer vandaag mijn ovkaart op, met 5 euro.
Gisteren had ik dit ook twee maal moeten doen. Nu was ik er wel klaar mee.

Toen ik mijn kaart had opgeladen zag ik de  trein, waar in ik hoorde te zitten, wegrijden.
Dit betekende wachten op de volgende.

18:26 uur
Ik stapte in de Intercity richting Rotterdam centraal die ook stopte op Utrecht centraal. Weer liet ik de wereld om me heen achter en kroop ik weg in de Flow.

18:42 uur
De trein reed 'mijn' station binnen. Het station waar ik altijd terugkeer na een lange reis.
Ik liep zo snel mogelijk naar de bushalte, haastte me zelfs op de roltrap ook al had ik geen idee hoe laat de bussen langskwamen op een zondag. Hier kwam ik snel genoeg achter.
Toen ik van de roltrap stapte zag bus 53, de bus waarin ik hoorde te zitten, om de hoek verdwijnen.
Een welgemeende 'FUCK' ontsnapte aan mijn lippen.

Het kleine beetje energie dat de batterij van mijn telefoon nog bevatte gebruikte ik om te klagen over van alles en nog wat tegen sommige mensen die het wat kon schelen en anderen die er waarschijnlijk geen reet om gaven.
'Ik wil naar bed. Ik wil eten. Ik wil warmte. Ik wil naar huis.'
Ik wilde van alles maar ik besefte dat klagen niet veel zin had. Ik had gewoon pech gehad.
Busje komt zo. Ik liep in kleine cirkeltjes rond totdat het zo ver was. Het kon me niet schelen dat ik er gek uit zag. Ik deed het voornamelijk om warm te blijven maar ook gewoon zomaar, omdat ik er zin in had.

18:55 uur
Ik stapte in bus 50. De Flow kwam weer goed van pas.
Mijn lege maag, dat 4 uur geleden al van zich had laten horen, trok zich nu krampachtig samen.

19:23 uur
Ik liep mijn kamer binnen en smeet mijn spullen op de vloer, kleedde mezelf uit en nam een warme douche. Zoals al het andere vandaag, had ook de warme douche te lang op zich laten wachten. 
En toen werd het tijd om te eten.

20:00 uur
Een uitgebreide maaltijd werd het niet. Dit was ten eerste niet mogelijk omdat de inhoud van mijn kast leek op de inhoud van de kasten van de meeste studenten op een zondag en ten tweede had mijn maag geschreeuwd om eten en wel zo snel mogelijk. 


Weekenden zijn heilig.

• Op weekenden hoor je niet te zwoegen. 
• Op weekenden hoor je niet te stressen. 
• Op weekenden hoor je het niet in de kou op straat te staan
• Weekenden hoor je voor de helft door te brengen op weg ergens naartoe

En op een zondag avond om 21:44 hoor je je niet te moeten denken dat je eigenlijk, na een heel vermoeiend weekend, toch nog even aan die opdracht, die morgen ingeleverd moet worden, moet gaan werken tot in de late uren.

Maar zo is het nou eenmaal.
Het is haast niet te geloven dat het gisteren zaterdag was, een dag dat ik van 08:00 uur tot 18:00 uur op straat had doorgebracht, en niet voor mijn plezier.
En zo ging ook vandaag aan mij voorbij.
Dit moes(t) een zondag zijn.

Zie hier mijn idee van een zondag!