![]() |
| Ik vertik het om een foto van een 'smakelijk uitziende' burger op mijn blog te zetten, vandaar deze. |
Ik werkte mijn 'Long Chicken Bacon TS menu' (Een of ander Duitse variant van de Long Chicken burger ) van de Burger king naar binnen. Al voordat ik de aankoop gedaan had ik er spijt van, maar ik kocht het toch. In een poging om wat minder ongezond te eten verkoos ik de 'Long Chicken Bacon TS' boven een broodje met '100% pure beef' erin, omdat wit vlees (kip of vis) nou eenmaal 'gezonder' is dan rood vlees.
Het was nou eenmaal goedkoper dan een bordje pasta want voor 7 euro kreeg ik een burger, een zak patat en een grote beker frisdrank en voor 8 euro kreeg ik alleen wat slierten pasta, een sausje met wat stukjes kip er in en wat groenten. Het drinken waarvoor ik anders boven op de pasta nog 3 euro moest betalen was doorslaggevend. Ik nam de burgermenu.
Ik staarde tijdens het nemen van happen naar mijn broodje, gevuld met 'kip',spek, kaas tomaat en wat stukjes sla. Ik probeerde uit te maken of dat witte stuk vlees dat ik naar binnen werkte nou echt kip was of niet? De verhalen gaan dat het karton is maar ik ben er zelf nog niet helemaal uit, hoe dan ook, ongezond is het zeker.
Meteen nadat ik het broodje en de patat naar binnen had gewerkt en mijn Sprite op had geslokt had ik er weer ontzettende spijt van, zoals altijd, de reden waarom ik ook al bijna een jaar geen Burgerking had gegeten.
In dit geval kocht ik het alleen omdat het goedkoper was, tegen mijn principes in, voor deze ene keer.
Het viel mij op dat de rij voor de kassa, voornamelijk bestond uit gekleurde mensen en mensen van een wat leek op een Latijns Amerikaanse afkomst.
Op het kleine eiland waar ik vandaan kom met zo'n 152 000 inwoners zijn er als ik me niet vergis 2 of 3 filialen van de Burger King, 2 of 3 filialen van de Kentucky Fried Chicken en 3 of 4 van de Mac Donalds. Ik kan niet met trots zeggen dat de bewoners van mijn eiland nou de meest gezonde mensen zijn.
Ik ben zeer tevreden over mijn lichaam en ik doe niet aan het tellen van calorien maar ik probeer wel te letten op wat ik eet. Het liefst eet ik geen junkfood. Ik verkies daarom altijd een lekker zelfgemaakt broodje over een pizza, een zelfgemaakte maaltijd dat werkelijk voedingsstoffen bevat boven de troep die je voor het gemak kan kopen op straat. Daarnaast eet ik het liefst ook geen varkensvlees omdat het nou eenmaal smerige beesten zijn, die ook als ze gebakken worden, naar mijn hele eerlijke en uitgesproken mening, net zo smerig blijven.

'Elk pondje gaat door het mondje' zeggen ze, maar ik ben niet bang om aan te komen. Een weegschaal zal je in mijn kamer niet tegen komen.' Jij hoeft je zorgen te maken. Je kan wel wat hebben', hoor ik meestal.
Over veel mensen in onze samenleving kan er helaas niet hetzelfde gezegd worden.

'de obesitas zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [o'bezitɑs] omstandigheid waarin je lichaam te veel vet heeft opgeslagen en je dus veel te dik bent Voorbeeld: `Het begint met overgewicht en als je nog zwaarder wordt en er ernstige gezondheidsrisico's ontstaan, spreken ...'
Wat keiharde feiten, uit 2009 moet ik erbij zeggen. Nu is het dus nog erger.
•12%
van de bevolking heeft obesitas, bij de volwassenen mannen heeft 57%
overgewicht en bij de volwassen vrouwen 42% (Convenant overgewicht, 2009)
•Eén
op de zeven / acht kinderen is te dik (2009 / 2003)
De grafieken waarin het aantal mensen met obesitas is weergegeven tonen de laatste jaren een stijgende lijn.

Hoe dit komt?
Men eet steeds meer, de hele dag door
In het ergste geval kijkt men graag tv op de bank,
terwijl men hun avond eten dat is thuis bezorgd naar binnen werkt onder het genot van een blikje bier,
omdat een gezonde maaltijd koken te veel moeite
en aan tafel eten toch niet nodig is
en bier veel lekkerder is dan een glaasje water.
Men beweegt steeds minder. Het is natuurlijk gemakkelijker en minder vermoeiend om in de auto te stappen in plaats van de op de fiets en de roltrap te nemen in plaats van de trap. Liever lui dan moe. Waarom moeilijk als het makkelijk kan? Die roltrappen zijn toch niet voor niets ontworpen?
Deze trend, dat is begonnen toen de mensen rijker en welvarender werden, is ook wel eens op deze manier geformuleerd door een van die wijze mannen die vroeger leefden: 'Man geht vom Sofa bis zur Haustür, und von da zurück, übrigens fährt man.'
(Men gaat van de bank naar de koets en dan weer terug en voor de rest rijdt men.)
Sommige mensen gaan wel een uurtje per dag sporten bij de sportschool om de hoek maar nemen wel de auto er naar toe in plaats van dat ze dat stukje wandelen of fietsen en ploffen als ze terug komen van de sportschool weer met een blikje bier op de bank, onder het mom van 'Dat heb ik nu wel verdiend!'.
Er zijn verschillende redenen waarom mensen eten, voor de gezelligheid bijvoorbeeld of als een manier van om gaan met negatieve emoties. De enige goede reden om te eten is eigenlijk omdat men honger heeft (Ik vind niet dat alleen kinderen in Afrika honger hebben, zoals ik wel eens heb horen zeggen, als ik mijn maag keihard hoor knorren).
Eten bevat calorien uit koolhydraten in de vorm van suikers en vetten. Calorien zijn niet slecht. Het gaat er niet om dat je eet, maar het gaat vooral om wat je eet en hoe veel je eet.
Wij mensen hebben eten nodig om te overleven, als brandstof voor de machine die we ons lichaam noemen. Maar als je gasoline pompt in een auto die op diesel rijdt gaat hij stuk, hetzelfde geldt voor ons lichaam als we het vol pompen met suiker en vet. Ons lichaam gaat er ook onder uit als we te veel eten. Als je een plant te veel water geeft zal de plant afsterven.
Wij mensen hebben eten nodig om te overleven, als brandstof voor de machine die we ons lichaam noemen. Maar als je gasoline pompt in een auto die op diesel rijdt gaat hij stuk, hetzelfde geldt voor ons lichaam als we het vol pompen met suiker en vet. Ons lichaam gaat er ook onder uit als we te veel eten. Als je een plant te veel water geeft zal de plant afsterven.
Ons lichaam gebruikt wat het nodig heeft om te overleven en slaat de rest van de stoffen op 'als reserve', 'reserve' dat vroeger goed van pas kwam in de barre tijden waarin mensen nauwelijks aan eten konden komen. Tegenwoordig is er zo veel eten maar dat tegenwoordig niet meer nodig is.
Het eten van te veel suiker kan lijden tot bijvoorbeeld suikerziekte. Suikerziekte is een ziekte waardoor je uiteindelijk blind kan worden. Daarnaast gaan je nieren er aan kapot en voor de rest slippen je aders dicht. Mijn oom overleed, nadat hij al jaren suikerziekte had. Hij miste enkele tenen die waren geamputeerd doordat ze zwart waren geworden door gebrek aan bloed.
1 op de 8 kinderen is tegenwoordig te dik. Snoepjes en snacks worden vaak gebruikt als beloning. Kinderen blijven steeds meer binnen door allerlei ontworpen computerspelletjes en gaan steeds minder buiten spelen.
Ik doe al een tijdje niet meer aan dieten.Vandaag is me verteld dat je lichaam in de spaarstand gaat als je gaat lijnen. Wanneer je dan weer gaat eten gaat je lichaam compenseren voor alles wat je te weinig aan voedsel hebt binnengekregen eet je alle pondjes er weer aan, nog sneller dan je ze met pijn en moeite verloren bent. En hoe ouder je wordt, zeggen ze, hoe moeilijker afvallen gaat, dus bespaar jezelf die moeite.
Er wordt dus veel te veel gegeten (of te weinig, maar daarover ga ik het misschien een andere keer hebben) tegenwoordig,
en ook nog eens zeer ongezond
Daarnaast wordt er te weinig bewogen.
Nederlandse Norm Gezond Bewegen
(NNGB):
(voor de jeugd – jonger dan 18 jaar)
‘Dagelijks een uur matig intensieve
lichamelijke
activiteit, waarbij de activiteiten
minimaal twee
maal per week gericht dienen te
zijn op het
verbeteren of handhaven van
lichamelijke fitheid
(kracht, lenigheid en coördinatie’)
Uit:
Kemper e.a. in Rapportage Sport 2003, p.226
Last but not least: Zoals ik al eerder heb gezegd, dieten helpt niet.
Een gezondere levensstijl beginnen is een veel betere optie.
P.S. Als je alleen maar troep eet maar er van buiten slank en 'mooi' uitziet (volgens de Westerse idealen) zie je er van binnen waarschijnlijk heel anders uit.
Vandaag, nadat ik gisteren terug ben gekomen van Berlijn ben ik meteen weer in de schoolbanken gedoken en had ik dus een heel interessant college over eten en bewegen door P. Baar (2013) voor het vak Pedagogische Praktijkontwikkeling, onderzoek en beleid . Sommige delen zijn geciteerd maar ik werd ook vooral door geinspireerd.










Geen opmerkingen:
Een reactie posten