mas o menos

Dat het niet mijn geluksdag was dat ik wist ik al. Maarja, 'the party must go on.'

Mijn zusje had een chique restaurantje uitgekozen, in een wat verlaten straat in Voorschoten.  Er was slechts 

één serveerster aan het werk.Toen we het restaurantje binnen liepen was het net zo verlaten als de straat waarin het lag, maar daarna werd wat drukker. Naast ons namen er nog 3 echtpaartjes (allemaal 50+) plaats. De serveerster was vriendelijk en doordat het restaurantje erg klein was en niet te druk bevolkt was de sfeer ook erg persoonlijk. Het was er behoorlijk stil maar toch gezellig.

Maar je weet wat ze zeggen, het maakt niet uit waar je bent maar met wie je bent. Mijn zusje en ik, dat is altijd lachen, gieren,brullen.Vroeger, wat klinkt dat lang geleden, werden onze ouders er soms een beetje gek van.

Ook dit keer was het erg gezellig. Op de achtergrond klonk Latijns- Amerikaans muziek, bachata, merengue,salsa, zoals het hoort in een Argentijns restaurant. Af en toe zongen we mee.

Ik voelde me zorgeloos. Het eten was heerlijk. Als voorgerecht kregen we een proeverij van verschillende voorgerechten voorgeschoteld. Ik eet alles maar ook mijn zusje die vroeger een hele moeilijke eter was, probeerde alles. Het waren zeevruchten, groenten en fruit, van alles en nog wat. Wat het precies was wisten we niet, maar het was heerlijk!

De kok aan het werk!

Als hoofdgerecht kozen we uit drie opties een combinatie van entrecote en ossenhaas met champignons en een heerlijk sausje. Het vlees was mals en sappig.

 We bestelden een extra portie patat erbij.

Ik snoepte de laatste stukjes vlees en champignons van mijn zusjes bord.

Als nagerecht bestelde mijn zusje creme brulee, om het eens een keer te proeven, en ik natuurlijk de chocolademousse. De crè­me brûlée liet ze staan, omdat ze vond dat de bosvruchten het verpestten.

Ik heb chocolade met kersen nooit een lekkere combinatie gevonden dus ook ik kreeg mijn toetje niet op maar het was helemaal niet slecht!

Mijn zusje en ik hadden moeite om onze wijn weg te werken. De wijn had een vrij intense fruitsmaak en we waren niet van plan dronken te worden. 
Maar het werd tijd om de tent te verlaten.'Laten we het laatste beetje shotten', stelde ik lachend voor. Zo gezegd zo gedaan: We gooiden een voor een onze halve glas rosé achterover en proosten achteraf met lege glazen, want dat waren we vergeten en keken elkaar niet in de ogen, want mijn zusje weet niet dat dat een regel is .
'Dit bringt ongeluk', grapte ik.

De serveerster had haar tip verdiend. Mijn zusje schoof de vele pepermuntjes die we bij de bon kregen in haar tas en we verlieten het restaurant en liepen terug naar het station.