Ik zat aan het ontbijttafel en ik moet
toegeven, ik was alles behalve ontspannen. Mijn reisgenote was nog in de
hotelkamer omdat wij de vorige avond niet hadden geweten hoe laat de bus zou
vertrekken en iets te laat waren opgestaan. Ik had geen honger en smeerde voor ons beiden wat broodjes voor onderweg.
Ik liet mijn zakje ‘aromatiseerter Krautertee’ in mijn witte
theekop trekken. De Surinaamse koppel en ik waren de enige die nog in de eetzal zaten. De rest was al naar de bus vertrokken. Ik vroeg of ze even op mijn tas konden letten, toen ik
naar het toilet vertrok.
‘Er was net een boef’, grapte de man met zijn Surinaamse
accent toen ik terugkwam. ‘Heb jij niks gedaan’, vroeg ik het spelletje
meespelend. ‘Ik was bang’, zei hij. Ik moest lachen.
Ik bleef even met hem praten toen zijn vrouw naar hun
hotelkamer was vertrokken om de laatste spullen bij elkaar te rapen. ‘We leven en we doen. We kijken niet naar wat een ander
doet. Hier kijken ze wel naar een ander. Terwijl ze niet beter zijn. Ze zijn
niks’, zei hij. ‘Je hoeft geen anderen te kijken, ken jezelf. Je bent geen
elite. Elite is bullshit’, aldus de Surinaamse man en hij had gelijk.
‘Je moet wel rekening houden met anderen’, zei hij. Dat
klopt.
Ik houd rekening met anderen maar ik ben gewoon mezelf. Je hoeft je niet constant zorgen te maken over wat anderen van je denken. 'Ken jezelf.'
Om 9 uur zouden we vertrekken. Ik zat al in de bus. De
Surinaamse man laadde als laatste en op zijn gemak zijn spullen in de
bus. Geen haast. Geen stress.
‘Jullie hebben wel wat ingekocht!’, zei de rest, ‘ naar
onze vele zakken starend.’
We lieten ze kijken. We lieten ze praten.
We vertrokken.
Tschüss Hotel Berliner Tor am Rehnhahn.
Auf Wiedersehen Berlin!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten