De perfecte persoon
'Heb je eigenlijk een vriendin of een vrouw', vroeg ik. Eigenlijk liep ik al een hele tijd met deze vraag rond maar eindelijk durfde ik hem te stellen. Enerzijds had ik al zo'n vermoeden, maar toch verbaasde het antwoord mij. 'Hoezo niet', vroeg ik. Voor zover ik hem ken is het een leuke, sympathieke man, een goedhartig persoon, avontuurlijk met een goed gevoel voor humor, dus hoezo niet. De harde kern van het antwoord was dat het gaat om het tegenkomen van de perfecte vrouw.
Nou, dacht ik, er lopen zat vrouwen rond. Je hebt ze voor het uitkiezen, maar zo simpel is het niet.
Ja, was de perfecte persoon tegenkomen maar zo simpel.
Enerzijds, anderzijds of wederzijds?
Als je dan eindelijk iemand tegenkomt die, in jouw ogen, perfect voor jou is, dan moet jij ook nog eens perfect voor hem of haar zijn. Als jij iemand tegenkomt die jouw hart doet smelten, je zwakke knieen geeft, je tenen doet krullen en je naar de zevende hemel brengt, bij wie jij je goed voelt en met wie je het liefst elke dag voor de rest van je leven zou willen zijn, dan is dat fijn als dat ook wederzijds is.
De perfecte persoon tegenkomen is niet zo simpel, maar een relatie aan gaan en in relatie in stand houden al helemaal niet, want het hele idee van een relatie is immers dat je in een relatie bent met iemand.
relatie
[zelfstandig naamwoord]• verhouding tussen mensenvb:we hebben een goede relatie met de buren
• een relatie aanknopen [iemand goed leren kennen]
• een liefdesrelatie [een liefdesverhouding]
• een eind aan de relatie maken [iemand niet meer willen zien]
• hij heeft goede relaties
Je kan niet in een relatie zijn met jezelf, tenzij je verschillende persoonlijkheden hebt, denk ik, maar dan heb je misschien wat psychiatrische hulp nodig. Natuurlijk moet je wel van jezelf houden, en eerst van jezelf houden voor dat je kan houden van een ander, maar dat is weer iets anders. Het is fijn als je van elkaar houdt als je in een relatie bent, maar er is zelfs in een liefdevolle relatie altijd wel een persoon die meer houdt van de ander.Wat als je moest kiezen?
Maar stel als je in een relatie was en je moest kiezen, en deze vraag heb ik al vaker gesteld, zou je dan willen dat jij helemaal in de wolken bent over de ander en niet andersom of dat hij/zij helemaal in de wolken is over jou maar jij er eigenlijk niet zo warm van wordt? Denk er eens over na. Wat als je moest kiezen?
In een perfecte situatie zou het natuurlijk van beide kanten komen, maar ik heb nog nooit, en ik heb voor mijn 22 jarige bestaan best veel relaties gehad, in zo'n perfecte situatie gezeten, anders was ik waarschijnlijk al lang getrouwd en had ik al 10 kinderen. Grapje.
Enerzijdse liefde
Maar ja, het is zo dat een perfecte situatie vaak niet bestaat. Daarom is het ook best moeilijk om een partner te vinden. Soms komt de liefde ook voornamelijk van een kant en dat is al het eerste punt waarop het vaak mis gaat.
Het gebeurt... en ik spreek ik uit ervaring. Ik was toen, jaren terug, in een relatie met iemand die gek op mij was. Hij was in de wolken en ik vond het aan het begin wel leuk al die aandacht en hij was zeker leuk en aardig maar ik werd er niet zo warm van. De aandacht was leuk aan het begin maar al snel werd het erg saai, letterlijk eenzijdig, en op een gegeven moment vond ik hem ook erg irritant. Ik vond het allemaal een beetje over de top. Zoiets houd ik dan niet erg lang vol, want wie houd je in zo'n situatie nou voor de gek? Het is dan volgens mij vooral belangrijk om eerlijk te zijn. Ik vind het in zo'n geval altijd erg moeilijk om iemand pijn te doen, maar als je niks voelt dan voel je niks, terwijl de ander steeds dieper voor jou valt. Doe die ander een plezier en breek het af. Hoe langer je wacht, hoe meer pijn het doet op het moment dat je het leuke nieuws brengt.
Aan de andere kant, en weer spreek ik uit ervaring kan het angstaanjagend zijn, een groot risico, om je hart open en bloot te stellen aan iemand en je te hechten aan iemand en voor hem/haar zo veel moeite doen om vervolgens te ontdekken dat het niet wederzijds is.Om te ontdekken dat het niet wederzijds is dat doet pijn. Ik maak het vaak me helaas. Het knaagt aan me. Ik word er elke dag mee wakker en het verlaat nooit mijn gedachten en vraag me dan vooral af: Wat doe ik fout? Ben ik niet goed genoeg?
En moeite blijven doen om de liefde van iemand te winnen, terwijl je weet dat je liefde niet kan dwingen, is misschien nog wel moeilijker want het zorgt er voor dat je in een soort constant gevecht terechtkomt met je zelf, want je wilt dit en dat wel zeggen, iets liefs bijvoorbeeld, maar is dat wel verstandig en kan het de ander wel wat schelen? Je wilt wel vragen of je langs kan komen, maar ben je dan niet opdringerig? Je wilt wel elke minuut van de dag met die persoon praten, je hart luchten, elke gedachte delen, maar zit hij/zij daar wel op te wachten? Herken je dat gevoel of ben ik de enige die daar mee worstelt?
Moeite
Moeite doen, een relatie bestaat vooral uit moeite doen. Het is best hard werk en sommigen beseffen dit niet of beseffen dit wel maar doen om de een of andere reden 'gewoon' niet zo veel moeite. Het tweede punt waarop het mis kan gaan. Ik ben pas 22 en ik kan het je nu al vertellen. Ik heb het al vele malen opgegeven, maar ik kan niet zeggen dat ik geen moeite heb gedaan. Ik heb vaak vastgehouden tot ik niet meer kon vasthouden omdat ik er geestelijk moe van werd en het me eigenlijk niks anders meer opleverde dan pijn en volgens mij hoort een relatie hebben iets prettigs toe te voegen aan je leven.
Een relatie kost dus veel moeite, veel tijd en vaak ook wat geld, maar geld maakt niet gelukkig, toch?
Relaties zijn vaak ingewikkeld, was het maar wat simpeler, dan leefde iedereen lang en gelukkig en waren er niet zo veel ongelukkige relaties en waren er niet zo veel scheidingen en ongelukkige kindertjes als gevolg van een scheiding.
Communicatie
Communicatie, een derde punt wat problemen kan opleveren. Als je dus in een relatie bent met iemand, die op jou kan lijken of misschien totaal anders is, is het fijn om te kunnen zeggen wat je denkt en voelt maar je moet in min of meerdere mate wel rekening houden met de ander. Je kan zeggen wat je denkt en voelt en hopen dat de ander naar jou luistert en je kan hopen voor een beetje begrip en compassie, en vaak is dat er ook in relaties, maar het helpt wel als je de boodschap dan op een manier brengt dat goed terechtkomt bij de ander. Vaak weet je op een gegeven moment wel hoe je partner een beetje in elkaar zit en dat hij bijvoorbeeld als hij van werk komt even geen gezeur in zijn hoofd wilt maar eerst even rustig de krant wilt lezen of dat hij/zij geen ochtend mens is en dat je het beste kan wachten tot na het ontbijt om een diepzinnig gesprek te voeren. Maar wat als jij wel een ochtendmens bent en meteen na het waken van alles hebt om over te praten?
Communicatie is belangrijk maar wat is dan de beste manier om te communiceren?
De communicatie tussen mannen en vrouwen, vooral tussen oversensitieve vrouwen en insensitieve mannen blijft volgens mij altijd een probleem. Uiteindelijk wordt er meer en meer gezeurd en daar zit ook niemand op te wachten, denk ik.
Geven en nemen
Punt vier: Geven en nemen dus. Als je in een relatie bent met iemand moet je elkaar een beetje tegemoet komen. Ik geloof niet dat je altijd maar kan doen wat jij wilt. In een relatie is zowel geven als nemen erg belangrijk, maar het moet ook een beetje vanzelf gaan. Het is niet zo fijn en ook ontzettend onnatuurlijk om er de hele tijd om te moeten vragen.
Het hoeft niks groots te zijn, zoals diner bij kaarslicht, cadeautjes en elke week een boeket bloemen maar dingen zoals tijd maken voor elkaar, een goed gesprek voeren, ontbijt maken voor elkaar, even laten weten dat je aan de ander denkt, af en toe een compliment geven en soms wat gevoelens uiten kunnen toch wel het verschil maken tussen een goede relatie en een regelrechte ramp waarin mensen misschien wel gevoelens voor elkaar hebben of van elkaar houden maar dat niet laten zien. Tot nu toe is het niet mogelijk om te lezen wat er in iemands hoofd om gaat dus ik denk dat het toch belangrijk is om het af toe te zeggen of het te laten zien. Acties zeggen meer dan woorden.
Blij zijn met wat je hebt
Tenslotte is lang niet iedereen blij met wat ze hebben als ze in een relatie zitten. Op het moment dat je een relatie aan gaat met iemand heb je vaak toch wel een idee van hoe die persoon is. Waarschijnlijk heb je wel eerst de tijd genomen om elkaar een beetje te leren kennen, hoop ik. Het komt nog altijd vaak voor dat iemand achteraf niet zo blijkt te zijn als je dacht.Vaak weet men van te voren echter precies waar men aan begint. Veel mensen zijn zich daar ook van bewust maar beginnen een relatie in de hoop die persoon te kunnen veranderen naar de persoon met wie ze eigenlijk zouden willen zijn. Ook hier spreek ik uit ervaring. Dat werkt niet. Een feestbeest gaat bijvoorbeeld niet altijd thuis blijven omdat hij met jou een relatie heeft. Hij neemt jou mee als je dat wilt, maar als jij niet zo houdt van feesten dan werkt dat niet. Iemand die veel en graag drinkt gaat niet stoppen met drinken alleen omdat jij dat wilt.
Ik geloof wel dat mensen kunnen veranderen. Natuurlijk kunnen we veranderen. Groei is niet mogelijk zonder verandering en groei is toch iets waar de meeste mensen naar streven, zelfontplooiing, het behalen van doelen in je leven etcetera. De omgeving vraagt vaak ook van je dat je verandert, zodat je in staat bent met je constant veranderende omgeving om te gaan en sommige mensen zijn meer beinvloedbaar door de omgeving dan anderen. Mensen veranderen dus constant, maar als je in een relatie bent met iemand maak je die verandering vaak geleidelijk mee en komt het niet als een grote verrassing dat die vriendelijke jongen eigenlijk helemaal niet zo vriendelijk is. Wat ik probeer te zeggen is dat je iemand moet proberen te accepteren voor hoe is hij.
Zo was hij/zij waarschijnlijk ook toen je hem of haar ontmoet had (Persoonlijkheid blijft voor een groot gedeelte wel consistent gedurende de levensloop na de adolescentie).
Waarom zou je moeite doen?
Ik heb maar een paar aspecten benoemd waarmee ik zelf vaak moeite heb gehad en waarmee ik soms nog steeds worstel. Het klinkt als veel werk een relatie en dat is het ook en het vraagt ook om twee mensen die aan een relatie werken. Het kan misgaan en vaak gaat het ook mis, dus waarom zou je eigenlijk zo veel moeite doen voor een relatie, vragen sommige mensen zich af. Nouja, als je het mij vraagt: Ik doe moeite omdat ik nog nooit zo veel moeite heb willen doen.
Is dat een goed antwoord?
Nog een post over relaties. In het Engels:
relationshit






Dank je.
BeantwoordenVerwijderenNee, jij bedankt! :D
Verwijderen