donderdag 2 april 2015

Fijne dag!

Geen idee wat er staat, jij wel? Iets van Maastricht, met de stenen muur...


Uit bed komen ging moeizaam. Na het douchen en ontbijten kroop ik al snel weer onder de lakens en sliep haast de hele ochtend. Ik voelde me doodmoe zonder goed te begrijpen waarom. Het was waarschijnlijk te wijten aan mijn feestje van de maand, dat altijd alle energie uit mijn lichaam zuigt en mijn immuunsysteem doet kelderen. Mijn oma zat achter haar laptop en bracht de hele ochtend door met het schrijven van e-mails. Ergens voelde ik me schuldig omdat ik niet zo gezellig was en omdat we binnen zaten maar ergens wilde ik ook wel heel erg graag slapen en en om heel eerlijk te zijn zag het weer er buiten in de ochtend niet heel uitnodigend uit.

'S middags besloten we op stap te gaan. Ik was even naar het toilet gegaan voordat mijn oma en ik uit het hotel vertrokken. Tijdens mijn verblijf in het hotel merkte ik dat ik sinds ik mijn werk doe als schoonmaakster vanuit een andere lens naar toiletten kijk. Ik vroeg me af hoe goed het toilet was schoongemaakt en inspecteerde het toilet op remsporen en pisvlekken. Ik was tevreden toen ik deze niet kon vinden. Ook vroeg ik me af of de schoonmaakploeg met hetzelfde doekje de wasbak schoonmaakt als waarmee ze de wc schrobben.

Apart
Het was tot nu toe een van de betere dagen sinds mijn oma en moeder zondag zijn aangekomen in regenland. Mijn moeder was klaar met haar congres en sloot bij ons aan toen mijn oma en ik had besloten naar de stad te gaan en vertrokken uit het Apart hotel.De koude wind waaide door de straten maar de zon scheen non-stop in Maastricht vanaf 15:00 uur waardoor de temperatuur te verdragen was. 

We liepen over de kinderkopjes en aparte winkeltjes in en uit. Mijn oma, moeder en ik kunnen dat aparte best waarderen. Het was eens wat anders dan winkels zoals de h&m, v&d en c&a, die je in elke stad kunt vinden. Ik vind Maastricht een best leuke stad om te winkelen en ik zou best willen werken in een van de vele winkels waar er is personeel gezocht wordt. Het is alleen een beetje jammer dat het zo     ver-wijderd is van de ‘bewoonde wereld’.

Riviera maison
Mijn oma vond het achteraf de leukste winkel ook al was ze van tevoren niet al te enthousiast om naar binnen te gaan. We waren op een gegeven moment op de eerste verdieping. Mijn oma en mijn moeder namen de lift en ik nam de trap naar boven. Op de tweede verdieping ging ik om het hoekje staan zodat ik zicht had op de lift en in de juiste positie stond om tevoorschijn te springen en 'boe' te roepen. Ik wachtte, maar ze kwamen niet. De winkelmedewerkster moest om mij lachen. Ik wachtte nog wat langer. Andere mensen stapten uit de lift maar mijn oma en mijn moeder waren nergens te bekennen. 
Toen ging mijn telefoon en om de een of andere reden schrok ik. 'Waar ben je?', vroeg mijn moeder. 'Wij zijn op de derde verdieping. ' 'Je kon wachten tot je een ons zou wegen', zei mijn oma. 'We zeiden dat we naar de derde verdieping zouden gaan', zei mijn moeder en ze had gelijk. Dit had ze inderdaad gezegd maar ik ging er van uit dat ze de 'tweede verdieping' bedoelde toen ze 'de derde verdieping ' zei. Voordat we de winkel verliepen kropen mijn oma nog even samen op een van de bedden en mijn moeder maakte een foto.




Mijn dure 1 april grap
Ik weet dat mijn tas momenteel in Hasselt (België) ligt. Ik heb een bericht ontvangen het te komen ophalen maar besloot niet te gaan toen ik reisinformatie had opgezocht en er achter was gekomen dat de reis naar Hasselt vanuit Maastricht 1,5 uur duurt en 24 euro kost! Senioren reizen slechts voor 9 euro heen en terug maar ik ben nog niet 65+.
Het is mijn eigen schuld, dikke bult dat het daar ligt maar er groeit geen geld op mijn rug. Voor die 5 euro ‘dossierkosten’ die ik moet betalen kunnen ze wat meer moeite doen en mijn tas naar Visé laten brengen. Dit kost slecht 7 euro en is maar 10 minuten reizen vanuit Maastricht wat me veel beter te doen lijkt.
Mijn tas naar Maastricht brengen gaat niet lukken. ‘Verloren voorwerpen in Belgische  treinen kunnen alleen opgehaald worden op Belgische stations’, zei de vriendelijke jongedame aan de lijn van de klantenservice. Helaas kon ik mijn contactpersoon in Hasselt de  rest van de dag niet bereiken dus ik zal even moeten wachten op mijn tas die op 1 april alleen besloot verder te reizen naar Hasselt op te halen. Ik besloot om mijn tas vandaag niet achterna te reizen en had in plaats daarvan, in Maastricht een fijne dag!




Geen opmerkingen:

Een reactie posten