#Doeslief

#doeslief

Het einde van mijn stage naderde. De meeste studenten trakteren aan het einde van hun stage. Wat zou ik trakteren? 
Ik moest daar even over nadenken maar toen had ik een idee.

Ik bestelde het materiaal. De nacht voor mijn laatste dag knutselden mijn vriend en ik de cadeautjes in elkaar. Ik heb geluk met een vriend die me altijd helpt.

De volgende dag speelde ik een spel met de kinderen. Ik deelde de sleutelhangers die ik had gemaakt aan de helft van de kinderen uit. De sleutelhangers bestonden uit een geplastificeerd rood hartje. Aan de ene kant stond er: ‘Wees lief voor elkaar’ en aan de andere kant stond: ‘Wees lief voor jezelf.’

Ze moesten door elkaar heen lopen. De kinderen met een sleutelhanger in hun hand mochten een compliment of knuffel geven aan een ander kind dat ze tegenkwamen. Wanneer ze dit hadden gedaan was het de bedoeling “hun hart” aan het andere kind te geven. Dit kind mocht dan op zijn/haar beurt weer een knuffel/ compliment geven aan een kind zonder hartje.

Er was één duidelijke regel: ‘Je vraagt eerst of iemand een knuffel wilt. Als de ander geen knuffel wilt dan mag je geen knuffel geven.’

De kinderen genoten van het spel. Er werden veel knuffels uitgedeeld maar er waren tijdens het spel ook kinderen die duidelijk aangaven dat ze niet geknuffeld wilden worden, complimenten vonden ze fijner.  Daarna reflecteerde ik met de kinderen op dit spel en koppelde ik dit, door vragen te stellen, aan ‘lief zijn voor elkaar’ en ‘lief zijn voor jezelf.’

Uiteindelijk deelde ik aan alle kinderen een sleutelhanger uit. Sommige kinderen kwamen meteen enthousiast naar mij toe:  'Juf, wil je het aan mijn tas vastmaken?'
Andere kinderen liepen met de sleutelhangers in hun hand naar buiten. Het was een geslaagd cadeau.

Ik hoop dat de kinderen er op deze manier elke dag aan herinnerd worden om lief te zijn. Ik hoop ook dat hun ouders eraan herinnerd worden en ik hoop dat de mensen op straat, die de boodschap toevallig lezen, eraan herinnerd worden.

Ik vroeg me wel af wat de ouders ervan zouden vinden: Zouden ze het leuk vinden of onbenullig of misschien wel complete onzin? Zouden ze het hartje laten hangen of zouden ze het van de tassen afrukken en weggooien?

Ik had een prototype gemaakt. Deze bevestigde ik aan mijn eigen tas. Het was niet zo mooi als dat van de kinderen maar mooi genoeg. Ik loop nu dus al een aantal maanden rond met een hartje aan mijn tas.

Laatst stond ik bij de bushalte. Een oudere vrouw sprak mij aan. 'Mooi dat je dat aan je tas hebt hangen', zei ze. 'Meer mensen zouden lief moeten zijn voor elkaar en ook kinderen.' Ze was toevallig kleuterjuf geweest en zo begonnen wij een gesprek. Het gesprek duurde helaas niet lang want mijn bus kwam kort daarna aan.  'Gaat u ook met de bus', vroeg ik hoopvol. Ik vind het altijd jammer als zulk fijn en spontaan contact zo snel ten einde komt. Nee, helaas. Ik wenste haar een fijne dag en stapte met mijn hartje op mijn tas in de bus.

Vandaag hoorde ik op school over de campagne van Sire waarmee iedereen wordt opgeroepen om mee te doen met #doeslief. En toen dacht ik: Ja inderdaad. #doeslief.

Mensen zouden eens wat liever moeten doen tegen elkaar en mensen zouden eens wat vaker stil kunnen staan bij het effect wat hun gedrag op een ander kan hebben. ‘Hoe zou jij het vinden als iemand zoiets tegen jou doet’, vragen wij als leerkracht vaak aan kinderen. Maar aan volwassenen wordt dat niet meer gevraagd. Je zou namelijk denken dat volwassenen wel weten hoe ze zich zouden moeten gedragen in een sociale maatschappij. 

Maar geregeld zie ik hoe mensen elkaar om het minst of geringste uitschelden en uberhaupt veel schelden, terwijl anderen hier last van kun hebben.
Ik zie dat mensen elkaar bijna omver lopen omdat ze haast hebben. Ik zie ook hoe mensen een blinde persoon die zijn weg op het perron niet kan vinden voorbij lopen en ik ervaar dat mensen in hun omgang met elkaar zo ontzettend ongevoelig, koud, negatief of ronduit gemeen kunnen zijn. Ik merk ook dat men lak heeft aan veel regels die ooit zijn opgesteld om ervoor te zorgen dat men geen last heeft van elkaar. Wanneer ik dit soort dingen zie betwijfel ik vaak of volwassenen nog wel weten hoe ze zich zouden moeten gedragen.

Hmm niks moet, vooral doen waar je zelf zin in hebt toch?

Nee. #doeslief.
Het mag allemaal wel wat liever. En waarom is lief doen zo moeilijk? Lief doen is gratis en lief doen is belangrijk.

Lief zijn voor elkaar maakt dat we fijn kunnen samenleven.

#doeslief